ตอนที่ 294: มดสังหารเทพ
หลังจากนั้น หมิงตงก็อยู่ที่เทวสถาน และแม้ว่าหมิงตงจะอ้อนวอน เจี้ยนเฉินก็ปฏิเสธที่จะอยู่ต่อ ผู้เฒ่าทั้งสองพาเจี้ยนเฉินไปส่งที่ประตูมิติและเขาก็กลับออกมายังเทือกเขาที่เต็มไปด้วยหมอกพิษ
หลังจากที่จัดแจงกับตัวเองแล้ว เจี้ยนเฉินก็เดินออกไปจากหุบเขา ในตอนที่เขากำลังจะออกจากบริเวณนั้น เจี้ยนเฉินก็ลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะกลับไปที่หุบเขาเพื่อตั้งกระโจมในจุดที่เปลี่ยว ๆ เขาเปลี่ยนแผนเพื่อที่จะฝึกฝนอย่างสงบสักพัก
หุบเขามีสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างดี มันสวยงามและเงียบสงบ นอกเหนือไปจากพวกผีเสื้อที่บินไปมาระหว่างดอกไม้แล้ว ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นอีกเลย พื้นที่อื่นรอบรอบหุบเขา หมอกพิษก็กระจายไปบนท้องฟ้าและย้อมให้ทั่วทั่วไปสีชมพู เมื่อมีหมอกสีชมพูล้อมหุบเขาอยู่ ทำให้ไม่มีใครเข้ามาที่หุบเขานี้ มันเหมือนว่าหมอกพิษนี้กำลังปกป้องหุบเขาเอาไว้
พิษนี้รุนแรงมากและไม่มีผู้เข้าแข่งขันคนไหนที่จะเข้ามาในหุบเขานี้ได้ นอกเหนือไปจากนั้น ที่นี่ยังมีประตูมิติที่นำไปหาเทวสถานนั้นได้ ใครก็ตามที่ต้องการที่จะไปที่เทวสถาน จำเป็นที่จะต้องได้รับอนุญาตจากนายท่านของเทวสถานก่อน ดังนั้น เจี้ยนเฉินจึงรู้สึกผ่อนคลาย ไม่มีใครจะมารบกวนเขาได้ในขณะที่เขาฝึกฝน ดังนั้นเขาจึงเริ่มทำสมาธิลึกเพื่อที่จะฝึกฝน
ภายในปราณของเจี้ยนเฉิน จิตวิญญาณกระบี่ก็กำลังโคจรอยู่รอบ ๆ หินหลากสี พลังงานแปลก ๆ ก็เปล่งรัศมีออกมาจากหินอย่างต่
