ตอนที่ 292: เทวสถานลอยฟ้า
ชายทั้งสองหยุดอยู่ห่างจากหมอกพิษนั้นในขณะที่หมิงตงก็จ้องออกไปด้วยท่าทางที่เคร่งเครียด “มีเสียงเรียกออกมาจากทิศทางนั้น แต่หมอกพิษก็ขวางทางพวกเราอยู่ พวกเราไม่สามารถที่จะเข้าไปได้ แม้ว่าข้าจะมียาแก้พิษ แต่ข้าก็ไม่มั่นใจว่ามันจะใช้ได้ผลหรือไม่ “
เจี้ยนเฉินยิ้มออกมาอย่างมีความหมายในขณะที่เขาแตะไปที่ไหล่ของหมิงตง “อย่าห่วงไปเลย หมอกพิษธรรมดาพวกนี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก เดี๋ยวข้าจะกลับมา”“ถ้าเช่นนั้น เจ้ากินนี่หน่อย” หลังจากนั้น หมิงตงก็เอาขวดยาเล็ก ๆ ออกมาและหยิบยาเม็ดเล็กที่อยู่ในนั้นส่งให้เจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินปฏิเสธแล้วตอบกลับ “ข้าไม่จำเป็นต้องใช้มันหรอก พิษพวกนี้ทำอะไรข้าไม่ได้”หมิงตงสงสัยที่เจี้ยนเฉินไม่กลัวพิษ แต่เขารู้ว่านี่ต้องเป็นหนึ่งในความลับของเจี้ยนเฉินแน่ ดังนั้นเขาจึงไม่ถามเพิ่ม เขาไม่พูดอะไรต่อและตามเจี้ยนเฉินเขาไปในเทือกเขา20 เมตรในหมอกพิษ ใบหน้าของหมิงตงเปลี่ยนสีทันทีก่อนที่เขาจะกระอักออกมาเป็นเลือดเขาวิ่งกลับไปทันทีแล้วเอาขวดหยกออกมาจากเข็มขัดมิติเพื่อที่จะเอายาเม็ดสีดำออกมา เขาลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะโยนยาเข้าไปในปากแล้วกลืนมันลงไปหลังจากที่กลืนยาลงไปแล้ว สีหน้าของหมิงตงก็ดีขึ้นก่อนที่เขาจะมองไปที่หมอกพิษอย่างเคร่งเครียด “พิษนี้แรงเกินไป ยิ่งพวกเราเข้าไปลึก มันก็ยิ่งแรงขึ้นเรื่อย ๆ ! ข้าใช้ยาแก้พิษที่ดีที่สุดไปแล้ว แต่ข้ายังเกรงว่ามันจะไม่สามารถปกป