ะหมอกหนาขึ้นเรื่อย ๆ แม้พิษจะแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องอย่างน้อย 10 เท่าจากที่พวกเขาเข้ามาในตอนแรก แต่มันก็ไม่มีผลกับทั้งสองคน นี่ทำให้หมิงตงตะลึงในผลของเลือดของเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินและหมิงตงตามเสียงเรียกไปเป็นเส้นทางตรง พวกเขาเจอเข้ากับสัตว์อสูรพิษเป็นครั้งคราว แต่พวกมันก็ถูกเจี้ยนเฉินฆ่าไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่เดินต่อไป 3 ชั่วยามในหมอกพิษ เจี้ยนเฉินและหมิงตงก็มาถึงบริเวณที่ไม่มีหมอกพิษ ตรงหน้าของพวกเขามีหุบเขาที่เต็มไปด้วยต้นหญ้าเขียวขจี เมื่อเปรียบเทียบกับตินแนที่แห้งแล้งด้านนอก พื้นที่นี้ก็เป็นเหมือนกับดินแดนอุดมสมบูรณ์ที่เหมาะกับสิ่งมีชีวิตทันนั้นเอง หมิงตงก็ตกใจ “บ้าจริง เสียงเรียกมันหายไป ! ข้าสัมผัสมันไม่ได้แล้ว ! “เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของเจี้ยนเฉินก็เต้นไม่เป็นจังหวะ นี่เป็นลางบอกเหตุที่ดีสำหรับพวกเขา เขามองไปที่ภาพข้างหน้าแล้วเริ่มคิด “พวกเราค้นสถานที่นี้กัน ข้ามั่นใจว่า เสียงเรียกมาจากที่นี่แหละ”หลังจากที่ครุ่นคิดสักพัก หมิงตงก็พูดขึ้นมา “ได้ พวกเรามาดูกันว่าพวกเราจะหาอะไรเจอ”หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินและหมิงตงก็ดูไปทั่วพื้นที่สีเขียวนี้ด้วยความหวังที่จะพบสิ่งที่หมิงตงรู้สึกก่อนที่จะเข้ามาที่บริเวณนี้“เจี้ยนเฉิน มานี่เร็ว ข้าพบบางอย่างแล้ว ! ” ทันใดนั้นเอง เสียงเรียกของหมิงตงก็ดังมาแต่ไกลเมื่อได้ยินเสียงนั้น เจี้ยนเฉินก็บินไปทางหมิงงทันทีและพบว่าหมิงตงยืนอยู่ด้านหน้าทิวหลากสีที
