แรงกดดันที่เปล่งประกายออกมาจากมันนั้นผิดปกติ เหมือนว่านี่เป็นเทวสถานที่ตัดขาดออกจากโลกภายนอก มันไม่ยึดอยู่กับอะไรเลยและลอยอยู่อย่างอิสระกลางอากาศ ใครก็ตามที่เห็นมันคงเหลือเชื่อและประหลาดใจมาก ๆหมิงตงมองตามเจี้ยนเฉินขึ้นไปข้างบนและมีปฏิกิริยาเดียวกันเหมือนที่เจี้ยนเฉินมี ตาของทั้งคู่เบิกกว้างในขณะที่ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความทึ่งในขณะที่จ้องไปที่เทวสถานหลังจากนั้น ผู้เฒ่าในชุดสีขาวก็บินลงมาจากท้องฟ้าก่อนที่จะหยุดอยู่ที่พื้นด้านหน้าเจี้ยนเฉินและหมิงตง ผู้เฒ่าคนนี้มีผมขาวที่รวบอยู่เหมือนแส้ ร่างของเขาทั้งหมดเปล่งท่าทางผ่อนคลายออกมา ดูเหมือนว่าเขานั้นไม่ใช่มนุษย์ผู้เฒ่ายิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนที่จะพูดออกมา “แขกผู้มีเกียรติ นายท่านของพวกเราได้รอมานานแล้ว ให้ข้าพาพวกเจ้าเข้าไป” ก่อนที่รอให้หนึ่งในทั้งสองตอบ ชายคนนั้นก็โบกมือ ทำให้เกิดฟองอากาศพลังงานล้อมร่างของเจี้ยนเฉินและหมิงตงเอาไว้ ก่อนที่พวกเขาจะลอยขึ้นไปในอากาศไปยังเทวสถานนั้นมาถึงจุดนี้ ทั้งเจี้ยนเฉินและหมิงตงก็พูดไม่ออกและอึ้งไป ในตอนที่พวกเขาตั้งสติได้ พวกเขาก็อยู่ที่ประตูของเทวะสถานแล้ว“แขกผู้มีเกียรติ โปรตามชายชราคนนี้มา ข้าจะพาพวกเจ้าไปหานายท่าน” หลังจากนั้น ผู้เฒ่าก็เดินเข้าไปในเทวสถาน“เดี๋ยวก่อน! ผู้อาวุโสที่เคารพ ที่นี่คือที่ไหนกันแน่ ? ” เจียนเฉินร้องถามไปอย่างเร่งรีบ คำพูดของผู้เฒ่าทำให้เขาสับสนจนถึงจุดที่เขารู้สึกประหลาด
