ยนเฉินและหมิงตง “งานชุมนุมกลุ่มทหารรับจ้างครั้งนี้ไม่ใช่สถานที่ที่ดี มันจะมีอันตรายซ่อนเร้นอยู่มากมายที่จะเป็นประสบการณ์ โดยเฉพาะนี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับเด็กสองคน เจ้าสองคนจะพบว่าวิธีที่ดีสุดก็คือการออกจากสถานที่นี้ทันที แน่นอนว่าป้ายทั้งสองที่พวกเจ้าทั้งคู่มีจะทำให้เจ้าเดือดร้อน ทำไมเจ้าไม่มอบมันให้กับข้าเพื่อที่ข้าจะได้เป็นผู้รับผิดชอบแทนเจ้า” เมื่อถึงเวลานั้น ชายวัยกลางคนยกกระบี่ขึ้นและเริ่มเดินไปที่เจี้ยนเฉินและหมิงตงเจี้ยนเฉินยิ้มอย่างรอบคอบก่อนจะหยิบป้ายออกจากแหวนมิติของเขาและโบกมือให้เขา เจี้ยนเฉินยิ้ม” ถ้าเจ้าต้องการ เจ้าจะต้องมารับมัน”เมื่อเห็นป้ายปรากฏอยู่ในมือของเจี้ยนเฉิน ดวงตาของชายวัยกลางคนก็เริ่มเปล่งประกาย เมื่อมองดูมือของเจี้ยนเฉินทันที เขาเห็นแหวนมิติซึ่งประดับอยู่บนนิ้วของเขา“แหวนมิติ ! ” ชายคนนั้นร้องออกมาด้วยความตกใจ ดวงตาของเขาไม่สามารถปกปิดความโลภที่แฝงอยู่ได้“ไม่ น้องชาย แหวนมิติที่อยู่ในความครอบครองของเจ้าก็จะทำให้เจ้ามีปัญหาเช่นกัน ทำไมเจ้าไม่ส่งทั้งแหวนมิติและป้ายมาให้ข้า ข้าจะเก็บรักษาพวกมันทั้งคู่ไว้ ข้าสามารถรับประกันความปลอดภัยของพวกมันได้ถ้าเจ้าส่งมันมา ไม่เพียงแค่นั้น แต่มันจะเป็นอันตรายน้อยลงต่อชีวิตของเจ้า” ชายวัยกลางคนอดไม่ได้ที่จะยิ้ม แม้แต่เสียงของเขาก็เริ่มสั่น เมื่อเห็นโชคสองชั้นตรงหน้าเขา สำหรับเขาแล้ว เจี้ยนเฉินและหมิงตงนั้นเป็นเป้าหมายที่ง่า
