ขณะที่ฝุ่นละอองที่ถูกเตะออกไปด้านหลังทำให้ดูราวกับว่ามีมังกรสีสกปรกขนาดใหญ่ลอยอยู่ด้านล่าง
ครึ่งวันต่อมา ในที่สุดทุกคนก็ออกจากชายแดนของอาณาจักรซูย่า และในเวลาต่อมา ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงอาณาจักรที่มีประตูมิติเรียกว่าอาณาจักรต้าโจว
“ข้าเคยได้ยินบิดาของข้าเคยพูดว่ามีช่วงเวลาหนึ่งที่อาณาจักรต้าโจวอยู่ในยุคทองซึ่งมีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะเป็นสหายที่ดีกับสามมหาจักรวรรดิ ประตูมิติถูกทิ้งไว้เบื้องหลังโดยผู้พิทักษ์อาณาจักรที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ อย่างไรก็ตามเมื่อผู้พิทักษ์อาณาจักรจากไป อาณาจักรต้าโจวเริ่มชะลอตัวลงก่อนที่จะกลายเป็นอาณาจักรที่ไม่โดดเด่นและเล็กลงเหมือนอย่างทุกวันนี้” ฉินเซียวอธิบายให้เจี้ยนเฉินฟัง
เจี้ยนเฉินได้แต่เพียงถอนหายใจถึงพลังที่สัมบูรณ์ซึ่งผู้บ่มเพาะที่แข็งแกร่งสามารถมีได้ เขาไม่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับอาณาจักรที่แข็งแกร่งมาก ๆ ที่ค่อย ๆ ลดความแข็งแกร่งลงหลังจากการสูญเสียผู้บ่มเพาะที่แข็งแกร่ง
ในขณะที่อาณาจักรต้าโจวเสื่อมลง จำนวนของดินแดนที่มันมียังคงเหมือนเดิม มันเป็นส่วนที่ดีของวันสำหรับสัตว์อสูรที่บินได้เมื่อในที่สุดมันก็เข้ามาที่เมืองหลวงของอาณาจักรต้าโจว
เสียงพึมพำจากผู้คนที่ขี่สัตว์อสูรเริ่มดังขึ้นเมื่อพวกเขาเดินเข้ามาในเมือง เจี้ยนเฉินมองเห็นว่ามีเซียนสวรรค์อย่างน้อย 10 คนบินมาด้วยกัน นอกเหนือจากนั้นยังมีเซียนสวรรค์คนอื่นที่ขี่สัตว์อสูรที่บินได้ แต่เขาก็ยาก
