ียนของเขา ด้วยการจ้องมองราวกับอสรพิษที่ผู้ชายคนนั้นมองเจี้ยนเฉิน “อืม ข้าจะปล่อยเจ้าไปในวันนี้ ออกไปจากตระกูลเทียนฉินเดี๋ยวนี้”แววตาของเจี้ยนเฉินเองก็แฝงไว้ด้วยความเย็นชาต่อพวกเขาและยังมีจิตสังหารจำนวนเล็กน้อยที่รั่วไหลออกมาจากเขาอย่างช้า ๆ แม้แต่สีหน้าของเจี้ยนเฉินก็แฝงความดูถูกเช่นกัน เขารู้อย่างชัดเจนว่าชายคนนั้นเป็นเซียนปฐพีและเป็นเซียนปฐพีธาตุไฟ การจู่โจมครั้งเดียวของเขาก็จะมีพลังมหาศาล แต่ถึงกระนั้นเจี้ยนเฉินก็ไม่เห็นว่ามันเป็นภัยคุกคามต่อเขาหมิงตงยังคงมีสีหน้าที่ดูโมโหกับคำพูดของชายวัยกลางคนที่ไม่ได้ทำให้เขามีความรู้สึกมีความสุขแม้แต่ฉินเซียวก็ดูมีปัญหาท่านผู้นำตระกูลเหลือบไปดูฉินเซียวเพียงแวบเดียวเพื่อที่อยากจะรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ด้วยการมองอย่างโมโห เขาหันไปมองชายวัยกลางคน “เทียนโจว น้องเจี้ยนเฉินเป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูลเทียนฉินของเรา เจ้าทำตัวหยาบคายกับเขาได้อย่างไร ? “คนที่ชื่อเทียนโจวแค่นเสียงก่อนที่จะถามเหลียวไปที่เจี้ยนเฉินและหมิงตง “พี่ฉิน เมื่อไรท่านจะเรียนรู้นิสัยของหลานฉินเซียว เที่ยวหัวหกก้นขวิดไปทั่วและแกล้งทำเป็นว่าเด็กหนุ่ม 2 คนเป็นแขกผู้มีเกียรติของเรา ถ้าตระกูลเทียนฉินนั้นแตกต่างจากที่เป็นอยู่ตอนนี้ หากพี่ใหญ่เทียนหมิงอยู่ในฐานะผู้นำตระกูล เราก็จะไม่รับคนนอกที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าเข้ามาในตระกูลของเรา สิ่งที่น่าขันยิ่งกว่านั้นก็คือตระกูลเทียนฉินของเ
