ม่ใช่สถานที่ซึ่งข้าควรเข้าร่วม แม้ว่าความแข็งแกร่งของข้าจะได้มาถึงระดับเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ แต่ก็จะเป็นไปตามกาลเวลาจนกว่าข้าจะมีคุณสมบัติเพียงพอสำหรับเหตุการณ์ดังกล่าว อย่างน้อยที่สุดข้าก็จะไปกับเจ้าที่เมืองทหารรับจ้าง” หมิงตงรู้ว่าในฐานะเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ เขาไม่แข็งแกร่งพอที่จะเข้าร่วม หากเขาทำเช่นนั้น เขารังแต่จะรนหาที่ตายเท่านั้น
หลังจากนั้น หมิงตงก็ออกจากห้องของเจี้ยนเฉินปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวโดยนั่งอยู่บนเตียงของเขาและมุ่งเน้นที่การเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับตัวเองอีกครั้ง
ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้น ในขณะที่ชายวัยกลางคนผิวขาวสวมเสื้อขาวเดินช้า ๆ เข้ามาในห้องของเจี้ยนเฉิน เขาคือผู้นำตระกูลเทียนฉิน
ในขณะที่เจี้ยนเฉินเห็นผู้นำตระกูล เขาลุกขึ้นยืนจากเตียงของเขาทันทีและกุมมือของเขาคำนับ คารวะ ท่านผู้นำ !
ท่านผู้นำตระกูลมีรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้าของเขา ขณะที่เขาเดินเข้ามาตรงหน้าแล้วมองเจี้ยนเฉินครู่หนึ่งแล้วตัวแข็งทื่อทันที ดวงตาของเขาฉายแววตกใจ ในขณะที่เขาอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาด้วยเสียงที่ตกใจว่า ไม่น่าแปลกใจที่เซียวเอ๋อร์จะชื่นชมเจ้ามาก ไม่เพียงแต่น้องเจี้ยนเฉินจะแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก แต่ยังเป็นอัจฉริยะในการบ่มเพาะอีกด้วย ! น้องเจี้ยนเฉินมีอายุไม่มากไปกว่า 25 ปีไปได้ แต่เจ้าได้ทะลวงผ่านในระยะเวลาอันสั้นเพื่อที่จะได้เป็นเซียนปฐพี ช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้ ! “
สีห
