พึมพำขณะที่เขาจิ้มร่างของตัวเองซึ่งดูมีความสุขปกคลุมอยู่บนใบหน้าของเขา ในขณะที่เขาคิดถึงผลลัพธ์เมื่อยื่นมือของเขาออกไป ความเข้มข้นของพลังเซียนก็เริ่มไหลไปที่แขนของเจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะสร้างกระบี่วายุโปรยอย่างรวดเร็วเมื่อกระบี่วายุโปรยปรากฏขึ้นในมือของเจี้ยนเฉิน มันจะปล่อยแสงที่รุนแรงซึ่งดูเหมือนว่าจะคมชัดกว่าแต่ก่อนกระบี่วายุโปรยตอนนี้ไม่ได้มีรูปร่างหรือขนาดที่แตกต่าง กระบี่นั้นไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ นอกจากการเปล่งประกายที่เพิ่มขึ้นของมัน มันเกือบราวกับว่ามันสะท้อนแสงอย่างชัดเจนราวกับกระจก มันสามารถส่องสว่างไปทั่วบริเวณโดยรอบทันใดนั้นเมื่อมือของเจี้ยนเฉินกวัดแกว่งเพียงครั้งเดียว กระบี่วายุโปรยก็เริ่มกวัดแกว่งอย่างแรง ด้วยเสียงอันดังที่กระบี่ที่เคลื่อนที่ผ่านอากาศ แสงสีเงินสว่างออกมาจากกระบี่วายุโปรยและตัดหญ้าทุกต้นรอบตัวที่สัมผัสกับมันเป็นผงทันทีแววตาที่ทอประกายปรากฏขึ้นในดวงตาของเจี้ยนเฉิน ในขณะนั้นที่ร่างของเขาพลันหายไปในอากาศ ร่างกายของเขาตรวจพบได้ยากเนื่องจากได้ยินเสียงกรีดร้องที่หู กระบี่วายุโปรยเพิ่มเป็นภาพสะท้อนในกระจกหลาย ๆ ชุดในขณะที่ลอยอยู่เต็มอากาศก่อนที่จะแทงออกไปทุกทิศทางด้วยความรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อของเขานั้นเพียงพอสำหรับสร้างลมกระโชกขนาดใหญ่ที่พัดเข้าไปในทุ่ง ลมพัดไปอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะทำให้หญ้าและใบไม้บางส่วนลอยขึ้นไปในอากาศแล้วหมุนไปรอบ ๆ ตัวเจี้ยนเฉิน“ควับ
