ยนเฉินก็มุ่งหน้าไปยังสนามฝึกซ้อม หลังจากสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา เจี้ยนเฉินเดินไปพร้อมกับฉินเซียวเพื่อไปยังสนามฝึกซ้อมหลายครั้ง ดังนั้นเขาจึงคุ้นเคยกับเส้นทางไปยังสนามฝึกซ้อม
ขณะที่เจี้ยนเฉินที่กำลังเดินข้ามสวนไป ท่วงทำนองอันไพเราะของพิณก็ดังขึ้นในศาลาใกล้ ๆ ราวกับว่าเพลงนั้นมีความสามารถที่น่าหลงใหล ในขณะที่ทุกคนได้ยินทำนองนี้ก็จะรู้สึกราวกับว่าสายใยในหัวใจของพวกเขาก็ดังก้องกังวาน
TL หมายเหตุ พิณ : https://en.wikipedia.org/wiki/Zither
ชั่วขณะที่เจี้ยนเฉินได้ยินเสียงของพิณเขาก็หยุดเดินโดยไม่รู้ตัวและหันไปมองไปทางต้นกำเนิดเสียง เขาเห็นหญิงสาวคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีขาวโดยหันหลังมาทางเจี้ยนเฉินอยู่ในศาลา นิ้วสีขาวราวหยกของนางพริ้วไหวราวกับร่ายรำไปตามสายของพิณ ขณะที่ท่วงทำนองอันหวานซึ้งก็ดังขึ้นทั่วพื้นที่
เจี้ยนเฉินเดินไปที่ศาลาและไปที่ด้านหลังของหญิงสาวที่สวมเสื้อคลุมสีขาวอย่างรวดเร็ว ผมสีดำของนางคลุมอยู่ที่มาไหล่เลยลงมาที่หลังของนาง ผ้าคลุมสีขาวคลุมใบหน้าของนาง ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงมองไม่เห็นสีหน้าของนาง
ส่วนของใบหน้าของหญิงสาวที่สามารถมองเห็นได้นั้น สามารถอธิบายได้ว่าเป็นสาวงามจนแทบจะล่มเมืองได้
หญิงสาวที่เล่นพิณเป็นน้องสาวคนรองของตระกูลเทียนฉิน
ในพริบตา นางก็เล่นเพลงเพลงรักอันหวานซึ้งจบแล้วหันไปมองเจี้ยนเฉิน ” คุณชายสนุกไปกับเสียงพิณที่ข้าเล่นหรือไม่ ? ” น้องสาวคนรองมีน้ำเสียงที่ไพเราะ
