ลงรักเพลงเดียวจากพิณทำให้กองทัพทั้งสองหลับไปเป็นเวลาสามวันสามคืนและจะน่ากลัวสักเพียงไหน หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ผู้นี้ ? ” เจี้ยนเฉินพูดด้วยความตกใจ
” ความสามารถของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ในการเล่นพิณที่น่าพิศวง สามารถกล่าวได้ว่าไม่มีใครเทียบได้และเพลงของนางก็เหมาะที่จะถูกเรียกว่าเพลงอมตะ” น้องรองพูด ในเมื่อนางรักศิลปะทั้งสี่ ตั้งแต่นั้นนางจึงได้กำหนดให้หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เป็นเป้าหมายของนาง
“อา หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์นั้นวิเศษจริง ๆ หากได้รับโอกาส ข้าคนนี้จะขอทำความคุ้นเคยกับดนตรีของนาง” เจี้ยนเฉินพูด
“หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เป็นเซียนแล้ว นางไม่ใช่คนที่พบเห็นได้โดยง่าย” น้องรองมองเจี้ยนเฉินด้วยท่าทางที่อยากรู้อยากเห็น” คุณชายเจี้ยนเฉิน ข้าได้ยินมาว่าท่านต้องการเข้าร่วมงานชุมนุมของกลุ่มทหารรับจ้างใช่หรือไม่”
เจี้ยนเฉินนั่งลงบนเก้าอี้ใกล้ ๆ แล้วตอบว่า “ถูกต้อ ง! ข้าตัดสินใจที่จะเข้าร่วมในงานชุมนุมของทหารรับจ้างครั้งต่อไป”
” ข้าไม่เคยเห็นงานชุมนุมของทหารรับจ้างมาก่อน แต่ข้าได้ยินมาว่ามันค่อนข้างอันตราย มีข่าวลือว่าโอกาสของผู้ที่เข้าร่วมมีโอกาสที่จะรอดชีวิตประมาณหนึ่งในสิบส่วน แม้แต่เซียนปฐพีก็ไม่รับประกันว่าจะมีชีวิตรอด คุณชายเจี้ยนเฉินต้องระวังตัวด้วย” น้องรองพูดเบา ๆ
“ข้าขอบคุณน้องรองสำหรับคำแนะนำของเจ้า ข้าจะระวังตัว”
หลังจากคุยกับน้องรองพักหนึ่ง เจี้ยนเฉินก็อ
