ายของพิณ ขณะที่ท่วงทำนองอันหวานซึ้งก็ดังขึ้นทั่วพื้นที่เจี้ยนเฉินเดินไปที่ศาลาและไปที่ด้านหลังของหญิงสาวที่สวมเสื้อคลุมสีขาวอย่างรวดเร็ว ผมสีดำของนางคลุมอยู่ที่มาไหล่เลยลงมาที่หลังของนาง ผ้าคลุมสีขาวคลุมใบหน้าของนาง ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงมองไม่เห็นสีหน้าของนางส่วนของใบหน้าของหญิงสาวที่สามารถมองเห็นได้นั้น สามารถอธิบายได้ว่าเป็นสาวงามจนแทบจะล่มเมืองได้หญิงสาวที่เล่นพิณเป็นน้องสาวคนรองของตระกูลเทียนฉินในพริบตา นางก็เล่นเพลงเพลงรักอันหวานซึ้งจบแล้วหันไปมองเจี้ยนเฉิน ” คุณชายสนุกไปกับเสียงพิณที่ข้าเล่นหรือไม่ ? ” น้องสาวคนรองมีน้ำเสียงที่ไพเราะ มีเสน่ห์เหมือนนกจาบฝนสวรรค์ที่ทำให้ทุกคนที่ฟังนางจะหลงเสน่ห์ หากใครไม่แข็งแกร่งพอ พวกเขาก็จะบ้าคลั่งหลังจากได้ยินเสียงของนางเจี้ยนเฉินตอบด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ” ความสามารถของน้องรองกับพิณนั้นน่าทึ่งมาก แม้ว่าข้าจะไม่ค่อยเข้าใจเรื่องของพิณ แต่ข้าก็ยังพบว่าตัวเองชอบเพลงนี้”นางยิ้มหวานแล้วพูดด้วยเสียงอ่อนโยนว่า” ข้าขอบคุณ คุณชายที่ชมข้า”เจี้ยนเฉินยังคงยิ้มให้นาง” ความสามารถของน้องรองเกี่ยวกับพิณนั้นมาถึงขอบเขตขั้นสมบูรณ์แบบและเหมาะกับบทเพลงอมตะแล้ว ข้าผู้นี้ชื่นชมทักษะของเจ้าอย่างแท้จริงและอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าใจของข้าถูกกระตุ้น”” ข้าชอบศิลปะทั้งสี่และศึกษาอย่างระมัดระวัง ตั้งแต่เมื่อข้ายังเด็ก แต่ข้าก็ยังห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบในขณะที่เสียงที่น่าพิศวงข