วมีสหายที่ดี น้องชาย ข้าคิดว่าคนผู้นั้นต้องเป็นเจ้าเจี้ยนเฉินมองไปยังซากประตูที่พังลงมาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะป้องมือคารวะ ข้าชื่อว่าเจี้ยนเฉิน เป็นเกียรติที่ได้พบผู้อาวุโส!ผู้อาวุโสยิ้มอีกครั้ง ก่อนที่จะมองไปเข้ามาในห้องซึ่งไม่มีอะไรให้น่ามองอีกต่อไปน้องชาย ข้าเห็นแสงออกมาจากห้องเมื่อไม่นานนี้ สมบัติแบบไหนกันที่เปล่งแสงออกมา ข้าค่อนข้างสนใจ เป็นไปได้หรือไม่ที่จะเอาออกมาให้ข้าดู ? เขาถาม
ตอนนี้ถ้าเทียนเจว๋อยากจะตายก็มีทางเดียวคือกระโดดออกจากหน้าต่างไป เดิมทีเขาต้องการใช้เจี้ยนเฉินเพื่อทำให้ฉินเซียวโกรธและห้ำหั่นกันเอง สิ่งที่เขาไม่คิดเลยว่ามันจะมีความสัมพันธ์แบบไม่ตั้งตัว ไม่เพียงแต่เขาจะดูถูกน้องชายร่วมสาบานของฉินเซียว ตอนนี้เขาไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะใช้ฉินเซียวสั่งสอนเจี้ยนเฉิน เพราะฉินเซียวเป็นพวกเดียวกับเจี้ยนเฉิน ถ้ามันจะเป็นเช่นนี้ เทียนเจว๋ก็ไม่มีโอกาสอีกต่อไป
ฉินเซียวเดินไปหาเทียนเจว๋และชกไปที่หน้าอกของเขาอีกครั้ง หมัดนี้แรงมากจนเทียนเจว๋ต้องลอยออกไปอีกหลายก้าว หากนี่ไม่ใช่เพราะว่าเขาพยายามแข็งใจฝืนไว้ละก็ เขาคงจะถูกส่งไปไกลกว่านี้และตกลงพื้นด้านหลังหลังจากที่โดนชกเข้าที่ร่างกายไปถึง 2 ครั้ง เทียนเจว๋ก็ไม่อาจรับได้อีกต่อไปและเขาก็ตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว ฉินเซียว อย่าได้ทำให้มันมากเกินไป !มากเกินไป ? เจ้าต่างหากที่มากเกินไป ! เทียนเจว๋ เจ้าจะไม่พูดอะไรหลังจากที่รังแกน้องชายข
