ซึ่งมันหมายความว่ามันไม่ใช่ก้อนหินธรรดาเมื่อเรียกผู้จัดการที่ชั้น 4 เข้ามาแล้ว เจี้ยนเฉินก็สอบถามเกี่ยวกับราคาผู้จัดการชั้น 4 ของศาลาสมบัติเป็นผู้อาวุโสผมขาว แม้ว่าเขาจะดูแก่มาก แต่ดวงตาของเขาทั้งสองข้างก็เปล่งประกายราวกับดวงดารา ผู้จัดการมองไปที่เจี้ยนเฉินก่อนที่จะปรับใบหน้าให้ยิ้มแย้มพร้อมกับพูดออกมา นายท่านช่างมีสายตาแหลมคมยิ่งนักที่ต้องตาอัญมณีพิเศษชิ้นนี้ อัญมณีนี้มีชื่อว่าหินหลากสี แม้ว่าอัญมณีนี้จะมีขนาดเล็ก แต่ราคาก็ค่อนข้างแพงเมื่อเทียบกับอัญมณีอื่น ๆ ราคาขายของมันอยู่ที่ 15,000 เหรียญม่วงเจี้ยนเฉินกลั้นหายใจขณะที่รอฟังราคา เมื่อเขาได้ยินราคาเขาก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ ราคานี้แพงเกินไป มันสูงจนน่าเหลือเชื่อเมื่อสังเกตเห็นท่าทีของเจี้ยนเฉิน ผู้อาวุโสก็รู้ว่าเจี้ยนเฉินกำลังตกตะลึงกับราคา เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า นายท่านได้โปรดอย่าดูถูกหินหลากสี แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าหินก้อนนี้คืออะไรหรือใช้ทำอะไรได้ แต่ราคานี้เป็นราคาที่เหมาะสมอย่างแน่นอนเจี้ยนเฉินพยายามสูดหายใจขณะที่เขาจ้องมองไปยังก้อนหินขนาดเท่านิ้วโป้ง ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ ท่านช่วยอธิบายให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่ว่าหินก้อนนี้มีอะไรพิเศษบ้าง ?งั้นก็ได้ปล่อยให้ผู้เฒ่าคนนี้เป็นคนอธิบายให้นายท่านฟัง ผู้อาวุโสกระแอ่มคอก่อนที่จะอธิบายว่า ถ้าเรามองข้ามแสงที่ส่องออกมาจากหินประหลาดก้อนนี้ มันก็เป็นหินที่มีความงดงามและปราณีต แม้ว่ามั
