ลังจากได้ฟังคำตอบของเขา เมื่อเขามองไปที่ประตูที่ถูกหมิงตงเตะพังลง เขาก็สังเกตสิ่งต่าง ๆ ด้วยใบหน้าของเขา ก่อนที่จะอับอายและตะโกนว่า นี่มันเรื่องไร้สาระมาก ใครกันที่กล้าลงมืออย่างนี้กับตระกูลเทียนฉินของข้า ! ด้วยการจ้องมองอย่างรุนแรงไปที่จุดหนึ่ง ผู้คุ้มกันก็เข้ามาว่า เจ้าเป็นหัวหน้ายามลาดตะเวนได้อย่างไร ? ปล่อยให้ศัตรูแอบลักลอบเข้ามาในตระกูล เจ้าทำงานได้ดีมาก ?เมื่อได้ยินอย่างนี้ผู้คุ้มกันก็เริ่มหวาดกลัวก่อนที่จะคุกเข่ากับพื้น นายท่านเมตตาด้วย ข้าจะทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อค้นหาผู้บุกรุก โปรดให้โอกาสเราอีกครั้งเพื่อไถ่โทษของเราหึ เนื่องจากเจ้ารับใช้ตระกูลเทียนฉินของเรามาหลายปี แม้ว่าเจ้าจะมีประโยชน์น้อยมาก ข้าจะละเว้นโทษเจ้าชั่วคราว รีบไปหาตัวผู้บุกรุกตระกูลเทียนฉินของเรา ! ผู้นำสั่งการด้วยน้ำเสียงที่เข้มงวดเราขอขอบคุณผู้นำสำหรับการให้อภัย เราจะหาตัวผู้บุกรุกให้เจอ ผู้คุ้มกันพูดขณะที่พวกเขาได้รับการยกโทษและแสดงความขอบคุณผู้นำหันไปมองเจี้ยนเฉิน ท่าทางที่จริงจังของเขาก็หายไปอย่างรวดเร็ว น้องเจี้ยนเฉิน ข้าต้องขอโทษจริง ๆ เมื่อคิดว่าเจ้าถูกโจมตีขณะที่เจ้าเป็นแขกของตระกูลเทียนฉินของข้า นี่เป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดจริง ๆ อย่างไรก็ตามไม่ต้องห่วง ตระกูลเทียนฉินจะติดตามหาคนมารับผิดให้ได้ และจะส่งมอบตัวเขาให้เจ้าผู้คุ้มกันที่อยู่ถัดจากเขามองหน้ากันด้วยความสับสน เรื่องของเจี้ยนเฉินนั้นพวกเขา
