าโบกมือและบัตรม่วงก็ปรากฏในมือของเขา เจี้ยนเฉินยัดเข้าไปในมือของหมิงตงและหันไปถามยามทั้งสองด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างว่า เขาเข้าไปได้แล้วใช่หรือไม่ ?ยามทั้งสองมองหน้ากันอย่างลังเลก่อนที่พวกเขาจะยินยอม แม้ว่าพวกเขาจะเห็นว่าบัตรในมือของหมิงตงไม่ใช่ของเขา แต่กฎของศาลาก็บอกไว้ว่าคนที่มีบัตรม่วงจะได้รับอนุญาตให้เข้าไป แต่ไม่เคยบอกว่าบัตรพวกนั้นต้องเป็นของหมิงตง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ละเมิดกฎข้อไหนชั้น 4 ค่อนข้างโล่งเมื่อเทียบกับข้างล่าง ตามพื้นที่มีวัตถุแปลก ๆ และประหลาดมากมายกำลังถูกจัดแสดง มีตั้งแต่หินสีที่แตกต่างกันไปจนถึงก้อนโลหะแปลก ๆ มีแม้กระทั่งแจกันเครื่องปั้นดินเผาและเครื่องสังคโลกโบราณ พูดสั้น ๆ คือมีสิ่งของแปลก ๆ มากมายจากอดีตถึงปัจจุบันและมีหลายอย่างที่มีความเป็นมาไม่ธรรมดา อย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้แม้แต่คนเดียวว่าพวกมันใช้ทำอะไรได้
ทดสอบ ! หมิงตงมองหน้าเขาอย่างตกใจ งั้นเจ้าจะบอกว่า คนที่โจมตีเจ้ามีเจตนาจะทดสอบ…
เจี้ยนเฉินยกมือให้หมิงตงเงียบ นี่เป็นเรื่องที่เราเข้าใจและไม่ต้องพูดอีกแล้วหมิงตงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะพึมพำ ไม่น่าแปลกใจที่ยามลาดตะเวนด้านในถึงไม่ได้ตื่นตัว มันเป็นอย่างนี้นี่เอง ?หมิงตง ตอนนี้มันค่อนข้างดึกแล้ว เจ้าควรจะกลับไปที่ห้องของเจ้า เจี้ยนเฉินเริ่มกวาดกระเบื้องที่ตกลงมาก่อนที่จะขึ้นไปบนเตียงของเขาถ้าเจ้าพูดอย่างนั้น ข้าก็จะกลับไป โดยไม่พูดอะไรอีก หมิงตงกลับไปที่
