ทำไมเจ้าไม่แนะนำสองคนนี้ให้ข้ารู้จักกับบิดาของเจ้าท่านพ่อ ให้ข้าแนะนำสหายของข้า ผู้นี้คือเจี้ยนเฉินและอีกคนคือหมิงตง ฉินเซียวหัวเราะและชี้ไปที่ทั้งสองพลางแนะนำเจี้ยนเฉินและหมิงตงก็ป้องมือให้กับชายกลางคนพลางกล่าวว่า ข้าเจี้ยนเฉิน ขอคารวะท่านผู้นำ !ข้าหมิงตงขอคารวะท่านผู้นำ !ชายกลางคนมองหมิงตงก่อนสักครู่ก่อนที่จะหันไปมองเจี้ยนเฉินเพื่อเปรียบเทียบกัน ด้วยท่าทีประหลาดใจสั้น ๆ เขาก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ไม่เลว ดูเหมือนเจ้าจะเป็นคนที่มีความสามารถ พวกเจ้าทั้งสองมาจากที่ไหนหรือ ?ไม่ต้องรอให้เจี้ยนเฉินต้องเอ่ยสิ่งใด ฉินเซียวก็ตอบแทนว่า ท่านพ่อ เจี้ยนเฉินไม่ได้มาจากอาณาจักรซูหยา พวกเขามาจากอาณาจักรที่ห่างไกล พวกเขาเดินทางมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมชุมนุมทหารรับจ้าง บังเอิญพบข้าระหว่างทางขณะที่มาถึงเมืองหว่าลู่เหริ่นอ๊ะ ข้ารู้ ฮ่าฮ่า น้องเจี้ยนเฉินมาไกลขนาดนี้ ข้าได้เห็นแล้วว่าเจ้ากลายเป็นสหายของเซียวเอ๋อร์ได้เร็วขนาดนี้ มันเป็นการพบกันด้วยโชคชะตา ฉินเซียว พ่อของเจ้ามีเรื่องต้องทำ ดูแลแขกของเจ้าให้ดีขณะที่ข้าไม่อยู่ ชายคนนั้นพูดอย่างสบาย ๆ ราวกับว่าเขาเป็นบิดาที่เห็นอกเห็นใจและไม่ได้มีกลิ่นอายของผู้นำหลังจากนั้นชายคนนั้นก็เดินออกไปและปล่อยให้ทั้งสามอยู่กันตามลำพังหลังจากนั้นเนื่องจากเรื่องของประตูมิติ เจี้ยนเฉินและหมิงตงจึงรับคำเชิญของฉินเซียวให้อยู่ที่นี่กันทั้งคู่ในตระกูลเทียนฉิน เพราะประตูมิติพวก
