ไปตรงมาของฉินเซียว มิตรภาพของพวกเขาก็ยิ่งแน่นแฟ้นเข้าไปอีกเซียวเอ๋อร์ มักจะอยู่เงียบ ๆ ทุกวัน เกิดอะไรขึ้นเจ้าถึงได้เสียงดังขนาดนี้ มีเสียงที่ดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของเขาเมื่อถึงตอนนี้ชายวัยกลางคนที่แต่งตัวหรูหราก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีสบาย ๆท่านพ่อ ทำไมท่านจึงมาถึงที่นี่ ? ฉินเซียวลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความประหลาดใจสายตาของชาววัยกลางคนสังเกตมองทั้งหมิงตงและเจี้ยนเฉินสักครู่ก่อนที่จะหัวเราะ ข้าไม่ได้มาหาเจ้าพักหนึ่งแล้ว พ่อจึงคิดที่จะมาหาเจ้าวันนี้ จากนั้นก็ดูอีกสองคนและเขาก็พูดว่า เซียวเอ๋อร์ ทำไมเจ้าไม่แนะนำสองคนนี้ให้ข้ารู้จักกับบิดาของเจ้าท่านพ่อ ให้ข้าแนะนำสหายของข้า ผู้นี้คือเจี้ยนเฉินและอีกคนคือหมิงตง ฉินเซียวหัวเราะและชี้ไปที่ทั้งสองพลางแนะนำเจี้ยนเฉินและหมิงตงก็ป้องมือให้กับชายกลางคนพลางกล่าวว่า ข้าเจี้ยนเฉิน ขอคารวะท่านผู้นำ !ข้าหมิงตงขอคารวะท่านผู้นำ !ชายกลางคนมองหมิงตงก่อนสักครู่ก่อนที่จะหันไปมองเจี้ยนเฉินเพื่อเปรียบเทียบกัน ด้วยท่าทีประหลาดใจสั้น ๆ เขาก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ไม่เลว ดูเหมือนเจ้าจะเป็นคนที่มีความสามารถ พวกเจ้าทั้งสองมาจากที่ไหนหรือ ?ไม่ต้องรอให้เจี้ยนเฉินต้องเอ่ยสิ่งใด ฉินเซียวก็ตอบแทนว่า ท่านพ่อ เจี้ยนเฉินไม่ได้มาจากอาณาจักรซูหยา พวกเขามาจากอาณาจักรที่ห่างไกล พวกเขาเดินทางมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมชุมนุมทหารรับจ้าง บังเอิญพบข้าระหว่างทางขณะที่มาถึงเมืองหว่า
