ตอนที่ 274: ไม่ต่อยตีไม่รู้จักกัน
นายน้อยจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างจริงจังและพูดอย่างโหดเหี้ยม กระบี่ของเจ้าค่อนข้างเร็วและการหลบการโจมตีของเจ้าก็เริ่มทำให้ข้าเหนื่อยเกินกว่าที่จะทำต่อไป เมื่อเจ้าสามารถบังคับให้ข้าใช้การป้องกันขั้นสุดท้ายของข้าได้ เจ้าก็เหมาะสมที่จะเป็นคู่แข่งของข้า จากนี้ไปข้าจะใช้กำลังทั้งหมด เจ้าเตรียมตัวให้พร้อม !
เขาควงกระบี่วายุโปรยก่อนที่จะปล่อยปลายกระบี่ชี้ลงดิน จากนั้นจ้องมองกลับไปที่นายน้อยก่อนที่จะพูดว่า หากเจ้าพร้อมแล้วก็เข้ามา !ตาของนายน้อยก็เบิกกว้างก่อนที่จะมองอย่างจริงจังพร้อมกับพูดว่า พายุปฐพี ! ทันใดนั้นพลังเซียนธาตุดินจำนวนมากก็ลอยออกจากร่างของเขาและฝุ่นดินรอบ ๆ ก็ม้วนเป็นพายุ โดยระหว่างเขากับเจี้ยนเฉินที่ซึ่งอยู่ในใจกลางของพายุที่มีศูนย์กลางกว่า 10 เมตรการมองเห็นของเจี้ยนเฉินถูกจำกัด เขาเห็นได้แค่เพียงพลังเซียนธาตุดินเท่านั้นและไม่อาจมองเห็นนิ้วมือของเขาได้ ภาพเหล่านี้เตือนให้เจี้ยนเฉินนึกถึงวันที่เขาตกอยู่ในหล่ม มันมีความรู้สึกอึดอัด การเคลื่อนไหวของเขาก็ถูกจำกัดและทำให้เขาต้องระวังตัวเพิ่มขึ้นเล็กน้อยนี่เป็นทักษะการต่อสู้ใช่หรือไม่ ? ช่างน่าแปลกเสียจริง เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเองทันใดนั้นดวงตาของเขาส่องแสงขึ้นมาแวบหนึ่งก่อนที่จะแทงกระบี่วายุโปรยของเขาออกไปติ้ง ! ตามมาด้วยเสียงกระทบกันของเหล็ก สิ่งที่ถูกซ่อนอยู่ในพายุฝุ่นก่อนหน้านี้ก็ถูกเผยออกมา
