่เห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้ล้อเล่น เขาก็สูดลมหายใจไปเฮือกหนึ่งและพูดว่า ดูเหมือนว่าเจ้าตั้งใจที่จะเข้าร่วมการชุมนุมของทหารรับจ้างถูกต้อง ข้าตั้งใจว่าจะไป พรุ่งนี้ข้าจะออกจากหมู่บ้าน เจ้าควรจะไปกับข้าด้วย หมู่บ้านหวางนั้นสงบเกินไปและมันอาจจะทำให้เจ้าหยุดอยู่กับที่หากว่าเจ้าอยู่ที่นี่นาน ๆยังงั้นก็ได้ ข้าก็เริ่มที่จะอดทนไม่ไหวแล้วหลังจากไม่กี่วันที่ผ่านมา หากไม่รอให้เจ้ากลับมาที่นี่ ข้าคงออกไปจากที่นานแล้ว…..เช้าวันที่สอง เจี้ยนเฉินและหมิงตงต่างก็บอกกับคนในหมู่บ้านว่าพวกเขาจะออกไป หลังจากนั้นพวกเขาก็ออกจากหมู่บ้านพร้อมกับอาหารที่คนในหมู่บ้านให้มาเป็นจำนวนมากส่วนการออกจากหมู่บ้านของหมิงตงนั้น ตัวเขาเองก็ค่อนข้างลังเลว่าจะออกจากหมู่บ้านหวางดีหรือไม่ แต่เขาก็ยังคงออกมาแม้ว่าจะลังเล พวกเขารู้ดีว่าหมิงตงไม่พอใจที่จะอยู่ในหมู่บ้านต่อไป เขาจะต้องออกจากหมู่บ้านอยู่แล้วไม่ช้าก็เร็วตราบเท่าที่โลกนี้ยังมีการผจญภัยที่น่าสนใจอยู่ ในฐานะนักผจญภัยเขาต้องไม่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่ง ชาวบ้านในหมู่บ้านหวางก็ได้แต่หวังว่าหมิงตงและเจี้ยนเฉินจะกลับมาเยี่ยมบ้างหากว่าเขามีเวลาในอนาคตในที่สุดหมู่บ้านหวางก็อยู่ลึกลงไปในเทือกเขาและตัดขาดจากโลกภายนอก ผู้เดินทางก็อยู่ไกลและมีน้อยสองวันต่อมาเจี้ยนเฉินและหมิงตงทั้งคู่ก็เดินออกมาจากเทือกเขาในที่สุดและอีกหนึ่งวันหลังจากที่พวกเขาเดินทางมาถึงเมืองชั้น 2 จากระยะไกลพวกเขาสามา
