างก็บอกกับคนในหมู่บ้านว่าพวกเขาจะออกไป หลังจากนั้นพวกเขาก็ออกจากหมู่บ้านพร้อมกับอาหารที่คนในหมู่บ้านให้มาเป็นจำนวนมากส่วนการออกจากหมู่บ้านของหมิงตงนั้น ตัวเขาเองก็ค่อนข้างลังเลว่าจะออกจากหมู่บ้านหวางดีหรือไม่ แต่เขาก็ยังคงออกมาแม้ว่าจะลังเล พวกเขารู้ดีว่าหมิงตงไม่พอใจที่จะอยู่ในหมู่บ้านต่อไป เขาจะต้องออกจากหมู่บ้านอยู่แล้วไม่ช้าก็เร็วตราบเท่าที่โลกนี้ยังมีการผจญภัยที่น่าสนใจอยู่ ในฐานะนักผจญภัยเขาต้องไม่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่ง ชาวบ้านในหมู่บ้านหวางก็ได้แต่หวังว่าหมิงตงและเจี้ยนเฉินจะกลับมาเยี่ยมบ้างหากว่าเขามีเวลาในอนาคตในที่สุดหมู่บ้านหวางก็อยู่ลึกลงไปในเทือกเขาและตัดขาดจากโลกภายนอก ผู้เดินทางก็อยู่ไกลและมีน้อยสองวันต่อมาเจี้ยนเฉินและหมิงตงทั้งคู่ก็เดินออกมาจากเทือกเขาในที่สุดและอีกหนึ่งวันหลังจากที่พวกเขาเดินทางมาถึงเมืองชั้น 2 จากระยะไกลพวกเขาสามารรถเห็นขบวนของพ่อค้าและทหารรับจ้างกำลังหลั่งไหลเข้า-ออกเมืองตลอดเวลามีทหารจำนวนก 200-300 คนตามประตูเมืองต่าง ๆ และพวกเขาแต่ละคนก็ตรวจสอบทั้งพ่อค้าและทหารรับจ้าง พวกเขาถูกขวางทางและพูดคุยอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะปล่อยให้พวกเขาเข้าเมือง แม้กระทั่งบนกำแพงก็เต็มไปด้วยกองทหารชั้นยอดที่คอยจ้องมองมายังทุกคนอย่างดุดันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีทหารจำนวนมาก มันไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน…ข้าสามารถบอกได้ว่ามีบางอย่างที่สำคัญเกิดขึ้นเท่านั้น เมื่อวานนี้ข้าอยู
