ขวางอีก หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็เดินไปตามถนนก็เห็นรูปร่างของบุคคลนั้นแปะไว้ตามตรอกซอกซอย คนที่ถูกอธิบายนั้นเหมือนกับเจี้ยนเฉิน แต่สิ่งที่แปลกคือรูปร่างหน้าตาของเขานั้นไม่ได้เหมือนกับสิ่งที่เขาอธิบายเลยคนแบบนี้มาเป็นสายลับได้อย่างไร ? เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสายลับคนนี้เป็นคนแบบไหน เราจะหาตัวเขาได้อย่างไร…เราไม่รู้ว่าสายลับหน้าตาเป็นอย่างไร แม้ว่าเขาจะมายืนอยู่ตรงหน้าเรา เราก็ไม่อาจรู้ได้ ไอ๊หยา ทำไมพวกเขาถึงไม่วาดภาพเหมือนออกมากัน เราจะได้รู้ว่าเรากำลังมองหาใครอยู่?เมื่อคนมองภาพนั้นแล้วพวกเขาทุกคนก็ได้แต่บ่นกับคำอธิบายบนนั้นเฮ้อ อาณาจักรวายุครามประกาศจับข้าด้วยภาพวาดเช่นนี้หรือ ? นี่ไม่ต่างอะไรกับคนตาบอดงมทาง มีคนตรงกับคำอธิบายแปลก ๆ นี้มากมาย พวกเขาต้องการจับคนที่มีท่าทางเหมือนกับคนที่ตรงกับคำอธิบายนี้ทุกคนงั้นรึ ? เจี้ยนเฉินหัวเราะเบา ๆ เมื่อเขามองเห็นรูปวาดตัวเขาถูกต้อง เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นสายลับ ภาพนี้มันไม่มีอะไรมากไปกว่าสิ่งของตกแต่ง หมิงตงซึ่งอยู่ข้าง ๆ เขาก็เห็นด้วยออกไปมาจากแถวนั้น พวกเขาทั้งสองก็เดินลึกเข้าไปในเมืองยังส่วนของคอกสัตว์อสูรที่ถูกรวบรวมไว้ใกล้กับตลาดคอกสัตว์อสูรนั้นเป็นสถานที่ที่คนมาไม่เยอะ ราวกับว่ามันเป็นกระท่อมขนาดใหญ่ที่มีสัตว์อสูรไม่เกิน 30 ตัวรอขายอยู่ม้าอสูรที่เป็นพาหนะนั้นเชื่องมากและมันไม่อาจต่อสู้ใดๆได้ ด้วยราคามันสะท้อนให้เห็นในสิ่งเหล่านี้ เพราะ
