ะไปเมืองทหารรับจ้างแบบนี้ เราอาจจะต้องใช้เวลาอีก 2-3 เดือนหลังจากหยุดพักไม่นาน เจี้ยนเฉินและหมิงตงก็เดินทางมาถึงเมืองที่ชื่อว่า เมืองหว่าลู่เหรินเมืองหว่าลู่เหรินเป็นเมืองชั้นหนึ่งที่ใหญ่โตอย่างมาก ทางเข้าเมืองเต็มไปด้วยความคึกคัก บนถนนมีรถม้ามากมายหลายคันที่สามารถแล่นไปพร้อมกันได้ มีโรงเตี๊ยมหลายแห่งซึ่งมีขนาดที่แตกต่างกันไปตามถนน มีทั้งพ่อค้าและทหารรับจ้างที่กำลังเดินไปคุยไปมากมายเมืองหว่าลู่เหรินค่อนข้างดูดี มีถนนกว้าง ไม่มีขยะหรือสิ่งสกปรกใด ๆ มันดูเป็นระเบียบอย่างมาก เมื่อเทียบกับเมืองเวคซึ่งมีทหารรับจ้างมากมายตั้งแผงขายของแบบแบกับดิน จากสิ่งนี้ได้แสดงความแตกต่างระหว่างเมืองชั้นหนึ่งและเมืองชั้นสามอย่างเห็นได้ชัดทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงดังจากด้านหลัง ทันทีที่เจี้ยนเฉินหันหน้าไปมองเขาก็เห็นกลุ่มขนส่งสินค้าที่แต่งตัวสดใสพร้อมกับรถม้าที่หรูหราเดินมาตามถนน บนรถม้ามีธงสีเหลืองโบกสะบัดอยู่ในอากาศพร้อมกับเขียนคำว่า ฉิน เอาไว้
คืนต่อมา เจี้ยนเฉินและหมิงตงก็มารวมตัวกันในห้องเล็ก ๆ
ดูสิว่าเจ้าดูดีขึ้นมากแค่ไหนหลังจากที่เจ้าหายดี เจี้ยนเฉินบอกความคิดของเขาขณะที่ยิ้มให้กับหมิงตงหมิงตงพยักหน้ารับและพูดว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพราะว่ายาที่เจ้าได้ทิ้งเอาไว้ ไม่อย่างนั้นมันจะต้องใช้เวลานานกว่านี้ในการฟื้นฟู ขอบใจสำหรับเรื่องนี้มาก ข้าสามารถบ่มเพาะตัวเองได้อย่างสงบและเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองได้เ
