ริบตาหมู่บ้านหวางก็เข้ามาอยู่ในสายตาของเจี้ยนเฉินที่พร้อมกับความตื่นเต้น เขาอดที่รอไม่ไหวที่จะเรียกทุกคนในหมู่บ้านเพื่อมาเฉลิมฉลอง คืนนั้นทั้งหมู่บ้านหวางมารวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลองให้กับการที่เจี้ยนเฉินกลับมาอาการบาดเจ็บบนร่างกายของหมิงตงได้หายสนิทแล้วเมื่อครึ่งเดือนก่อน โชคดีที่เขายังคงอยู่ในหมู่บ้านหวางและยังคงฝึกฝนเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเองอย่างขยันขันแข็ง บางครั้งเขาก็ตามคนอื่นในหมู่บ้านเพื่อออกไปล่าสัตว์ด้วยเป็นบางครั้ง ด้วยความแข็งแกร่งที่อยู่ในขั้นเซียนผู้เชี่ยวชาญ เขาสามารถฆ่าสัตว์ป่าได้อย่างง่ายดาย เพราะว่าเขามาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านหวาง ทั้งหมู่บ้านจึงได้มีอาหารดี ๆ กินกันมากขึ้นดังนั้นหมิงตงจึงเป็นที่ชื่นชอบสำหรับคนในหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครสักคนในหมู่บ้านหวางที่ไม่เคารพและชื่นชมความแข็งแกร่งของเขา
อักษรทั้งสองประโยคที่ถูกเขียนบนหน้าปกต่างก็เรียบง่าย ขณะที่เจี้ยนเฉินเปิดหน้าหนังสืออย่างช้า ๆ ใบหน้าของเขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น น่าเสียดายทักษะที่ถูกบันทึกไว้เป็นเพียง ระดับมนุษย์ ยิ่งไปกว่านั้นมีเพียงเซียนที่มีธาตุน้ำเท่านั้นที่จะบ่มเพาะพลังเซียนแบบนี้และนำไปใช้ได้
ช่างเถอะ นี่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะแข็งแกร่งเท่าไร ในกรณีที่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเติบโตอย่างแข็งแรง จากนั้นก็ควรจะให้ทักษะการต่อสู้นี้เป็นรางวัล เจี้ยนเฉินถอนหายใจ
มองไปที่แหวนมิติอีกวง ภายในก็มีกองแกนอสูรท
