้เจี้ยนเฉินไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เลย พวกเขามีทั้งกองกำลัง อีกทั้งยังมีเซียนปฐพีปะปนอยู่ด้วย เจี้ยนเฉินจึงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามในเช้าวันรุ่งขึ้น ทหารเริ่มเก็บข้าวของและเจี้ยนเฉินยังคงแอบติดตามมาจากด้านหลัง ที่ถนนส่วนนี้มีกองคาราวานไม่มาก ดังนั้นหลายครั้งทหารจึงเจอกับกลุ่มทหารรับจ้างหรือพ่อค้า เนื่องจากการปรากฏตัวที่ไม่บ่อยนัก เหล่าทหารจึงไม่ได้สังเกตเห็นเจี้ยนเฉิน บางครั้งเมื่อมีกลุ่มพ่อค้ามาในทิศทางเดียวกัน เจี้ยนเฉินจะเดินปะปนกับพวกเขาเพื่อเพิ่มปิดบังตัวเองในตอนเที่ยงเจี้ยนเฉินได้แยกทางจากกลุ่มพ่อค้าอีกครั้งและติดตามพวกเขาด้วยตัวเองต่อไป เมื่อดวงอาทิตย์กำลังร้อนจัด ทหารก็มาหยุดพักใกล้ ๆ พวกเขานั่งกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ บนหญ้า แต่ละคนเริ่มดึงถุงน้ำออกมาดื่ม“อากาศที่นี่ร้อนเกินไป ! น้ำของข้าเกือบหมดแล้ว เราต้องไปยังแหล่งน้ำแล้วล่ะ มันร้อนเกินไป ชายชาติทหารอย่างเราสามารถมีชีวิตอยู่ได้สองหรือสามวันโดยไม่กิน แต่ถ้าไม่มีน้ำคงอยู่ไม่ได้” ทหารระดับสูงพูดออกมาทหารอีกนายที่อยู่ข้าง ๆ ก็แผนที่หยิบแผนที่ออกมาและเริ่มตรวจสอบมันอย่างละเอียด ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อเขาชี้ไปที่ส่วนหนึ่งของแผนที่และพูดออกมาว่า “ดูสัญลักษณ์ตรงนี้สิ มีแม่น้ำอยู่ไม่ไกลมาก ! เราไปหาแหล่งน้ำที่นั่นได้”ทหารระดับสูงสองสามคนมารวมตัวกันเพื่อตรวจสอบก่อนที่จะสั่งการทหารที่เหลือว่า “ทุกคน ไปมอบหมายให้ใครสักคนจากกลุ่มของพวกเจ้าใ
