าเพื่อเพิ่มปิดบังตัวเองในตอนเที่ยงเจี้ยนเฉินได้แยกทางจากกลุ่มพ่อค้าอีกครั้งและติดตามพวกเขาด้วยตัวเองต่อไป เมื่อดวงอาทิตย์กำลังร้อนจัด ทหารก็มาหยุดพักใกล้ ๆ พวกเขานั่งกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ บนหญ้า แต่ละคนเริ่มดึงถุงน้ำออกมาดื่ม“อากาศที่นี่ร้อนเกินไป ! น้ำของข้าเกือบหมดแล้ว เราต้องไปยังแหล่งน้ำแล้วล่ะ มันร้อนเกินไป ชายชาติทหารอย่างเราสามารถมีชีวิตอยู่ได้สองหรือสามวันโดยไม่กิน แต่ถ้าไม่มีน้ำคงอยู่ไม่ได้” ทหารระดับสูงพูดออกมาทหารอีกนายที่อยู่ข้าง ๆ ก็แผนที่หยิบแผนที่ออกมาและเริ่มตรวจสอบมันอย่างละเอียด ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อเขาชี้ไปที่ส่วนหนึ่งของแผนที่และพูดออกมาว่า “ดูสัญลักษณ์ตรงนี้สิ มีแม่น้ำอยู่ไม่ไกลมาก ! เราไปหาแหล่งน้ำที่นั่นได้”ทหารระดับสูงสองสามคนมารวมตัวกันเพื่อตรวจสอบก่อนที่จะสั่งการทหารที่เหลือว่า “ทุกคน ไปมอบหมายให้ใครสักคนจากกลุ่มของพวกเจ้าให้ไปเอาน้ำ 3 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ ! ““ขอรับ ท่านผู้บัญชาการ ! ” ทหารเก็บถุงน้ำของทุกคนลงในเข็มขัดมิติและออกเดินทางบนสัตว์อสูรระดับ 2 ไปยังแหล่งน้ำทันทีในไม่ช้าทหารก็มาถึงลำธารขนาดเล็กที่มีความกว้าง 2 เมตร น้ำใสมากจนสามารถมองเห็นพื้นทรายของลำธารหลังจากดื่มน้ำ ทหารคนนั้นจึงเริ่มหยิบถุงน้ำทั้งหมดออกมาจากเข็มขัดมิติและเริ่มเติมน้ำให้เต็มทันใดนั้น แสงสีเงินก็พัดมาจากต้นหญ้าด้วยความเร็วสูง ก่อนที่ทหารจะสามารถตอบโต้ มันก็ได้เฉือนคอของเข
