ย่างไรก็ตามมันเป็นความอัปยศสำหรับพวกเขาที่เมื่อสามอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่รวมกันเซียนสวรรค์จะมีทั้งหมด 30 คน หืม ข้าอยากเห็นว่าอาณาจักรเกอซุนจะเผชิญหน้ากับเรื่องนี้อย่างไร”ทหารระดับสูงสองสามคนกำลังพูดคุยกันเอง ในขณะที่โรงเตี๊ยมเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย แต่มีเพียงโต๊ะเดียวที่พูดคุยกัน ดังนั้นในขณะที่พวกเขากำลังสนทนาอย่างเงียบ ๆ ทุกคนจึงสามารถได้ยินพวกเขาอย่างชัดเจนใบหน้าของเจี้ยนเฉินเริ่มตึงเครียดเมื่อเขาเริ่มที่จะคิดกับตัวเองด้วยความกังวล ตระกูลเจียงหยางเป็นตระกูลที่เขาถือกำเนิดขึ้นมาในโลกนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงมีเป็นคนพิเศษในใจของเขา จำนวนคนที่เขาห่วงใยด้วยใจจริงมีไม่มากนัก แต่คนที่เขาห่วงใยอย่างแน่นอนคือพี่ใหญ่ของเขาเจียงหยางหู่และพี่รองเจียงหยางหมิงเย่ว ยิ่งกว่านั้นคนที่เขาห่วงใยมากที่สุดคือคนที่ใส่ใจเขาตั้งแต่แรกเกิด มารดาของเขาไป๋หยุนเทียนเมื่อได้ยินว่ากองกำลังทั้งสี่กำลังรวมตัวกันต่อสู้กับอาณาจักรเกอซุน เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นห่วงตระกูลเจียงหยาง ในความเป็นจริงเขารู้สึกอยากกลับไปยังอาณาจักรเกอซุน แต่ความคิดนั้นก็ถูกสลัดทิ้งทันที เขาไม่ได้เป็นคนหุนหันพลันแล่น เขารู้ถึงพลังของตัวเองดี เขาอาจจะสามารถจัดการกับเซียนปฐพีได้เพราะจิตวิญญาณกระบี่สีม่วง-ฟ้า แต่เมื่อเทียบกับเซียนสวรรค์ เขาจะไม่มีโอกาสได้ตอบโต้แม้แต่น้อย แม้ว่าเขาจะไม่เคยต่อสู้กับเซียนสวรรค์มาก่อน มันก็ไม่ยากที่จะคาดเดาผล
