้นทหารสวมชุดเกราะหนักนำรถม้าลากเหล็กมาหยุดที่ด้านนอกโรงเตี๊ยม ทหารชุดเกราะเดินก้าวเท้าเสียงดังเข้ามาในโรงเตี๊ยม ด้านขวาตรงกลางของเสื้อเกราะของเขามีเหรียญตราชิ้นหนึ่งซึ่งคาดว่าเป็นตราสัญลักษณ์ของอาณาจักรวายุคราม“เสี่ยวเอ้อ นำอาหารออกมาและจัดโต๊ะให้เรา ! ” ชายใส่ชุดเกราะเรียกเสียงดังในห้องอาหาร ผู้ชายอีกคนที่มากับเขาก็กวาดสายตาไปรอบ ๆ ด้านในของโรงเตี๊ยมแล้วมองคนอื่น” ขอรับ ! นายท่าน โปรดนั่งรอสักครู่ เราจะนำอาหารและสุราที่ดีที่สุดของเราออกมาทันที โปรดรอสักครู่ ! ” เสี่ยวเอ้อมองไปที่เหรียญตราบนหน้าอกของทหารก่อนที่จะมีสีหน้าจริงใจทันทีที่เขาวิ่งไปรับแขกชายชุดเกราะที่เหลือไม่ได้พูดอะไรเลยและเดินไปนั่งที่โต๊ะ มีผู้ชายเข้ามามากขึ้นในภายหลัง รวมทั้งหมดมีผู้ชาย 100 คน พวกเขาเข้ามาจนเต็มโรงเตี๊ยม ไม่มีใครสักคนพูดอะไรสักคำเดียว ซึ่งบ่งบอกถึงวินัยของพวกเขาก่อนที่คนเหล่านี้จะเข้ามาในโรงเตี๊ยมก็มีการพูดคุยเสียงดังพอควร แต่ในทันทีที่พวกเขาเข้ามา ในโรงเตี๊ยมารทั้งหมดก็เงียบลงราวกับว่ามีความรู้สึกแปลก ๆ อยู่ในห้องเจี้ยนเฉินมองทุกคนอย่างช้า ๆ เขาเดาได้ทันทีว่าพวกเขาเป็นใครทันทีที่เขาเห็นเหรียญตราบนหน้าอกของพวกเขา พวกเดียวที่สามารถสวมชุดเกราะของอาณาจักรวายุครามคือกองทัพของอาณาจักร ถึงกระนั้นก็มีเพียงกองทัพชั้นยอดเท่านั้นที่จะสามารถใส่มันได้ ทหารระดับล่างไม่มีสิทธิ์ทำเช่นนั้น
“ถ้าอย่างนั้นจะมีเซียนสวร
