และจัดโต๊ะให้เรา ! ” ชายใส่ชุดเกราะเรียกเสียงดังในห้องอาหาร ผู้ชายอีกคนที่มากับเขาก็กวาดสายตาไปรอบ ๆ ด้านในของโรงเตี๊ยมแล้วมองคนอื่น” ขอรับ ! นายท่าน โปรดนั่งรอสักครู่ เราจะนำอาหารและสุราที่ดีที่สุดของเราออกมาทันที โปรดรอสักครู่ ! ” เสี่ยวเอ้อมองไปที่เหรียญตราบนหน้าอกของทหารก่อนที่จะมีสีหน้าจริงใจทันทีที่เขาวิ่งไปรับแขกชายชุดเกราะที่เหลือไม่ได้พูดอะไรเลยและเดินไปนั่งที่โต๊ะ มีผู้ชายเข้ามามากขึ้นในภายหลัง รวมทั้งหมดมีผู้ชาย 100 คน พวกเขาเข้ามาจนเต็มโรงเตี๊ยม ไม่มีใครสักคนพูดอะไรสักคำเดียว ซึ่งบ่งบอกถึงวินัยของพวกเขาก่อนที่คนเหล่านี้จะเข้ามาในโรงเตี๊ยมก็มีการพูดคุยเสียงดังพอควร แต่ในทันทีที่พวกเขาเข้ามา ในโรงเตี๊ยมารทั้งหมดก็เงียบลงราวกับว่ามีความรู้สึกแปลก ๆ อยู่ในห้องเจี้ยนเฉินมองทุกคนอย่างช้า ๆ เขาเดาได้ทันทีว่าพวกเขาเป็นใครทันทีที่เขาเห็นเหรียญตราบนหน้าอกของพวกเขา พวกเดียวที่สามารถสวมชุดเกราะของอาณาจักรวายุครามคือกองทัพของอาณาจักร ถึงกระนั้นก็มีเพียงกองทัพชั้นยอดเท่านั้นที่จะสามารถใส่มันได้ ทหารระดับล่างไม่มีสิทธิ์ทำเช่นนั้น
สามวันต่อมา เจี้ยนเฉินวางแผนและออกจากเมืองเวค เขาได้มอบหมายภารกิจให้กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีไปกับการล่าสัตว์อสูรเพื่อรับรางวัลเป็นเงินชั่วคราว พวกเขาต้องออกไปทั้งหมดเพื่อเพิ่มระดับของทหารรับจ้าง
ก่อนออกเดินทาง เขามอบเงิน 1,000 เหรียญม่วงและแกนอสูรระดับ 2 ทั้งหมด
