มแสดงความอ่อนแอ เห็นได้ชัดว่าเขาเสียเปรียบและดังนั้นหากสิ่งนี้ดำเนินต่อไปในทางนี้ท้ายที่สุดเขาก็ต้องตายเป็นไปไม่ได้ เจี้ยนเฉินปฏิเสธความพยายามของหัวหน้าตระกูลเซียเมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวหน้าตระกูลจึงโกรธมากก่อนที่จะจ้องมองเจี้ยนเฉินผ่านความมืด “เจี้ยนเฉิน เรื่องในวันนี้ ข้าเซี่ยฟานจะจดจำไว้แน่นอน ! ” หลังจากนั้นหัวหน้าตระกูลจึงหันกลับและเริ่มหนีเจี้ยนเฉินรู้ว่าในสายฝนและความมืดมิดนี้ถ้าหัวหน้าตระกูลอยู่ไกลเกินไปเขาจะไม่สามารถตามได้ทัน เขาจึงรีบไล่ตามไปทันทีในขณะที่บาดแผลของหัวหน้าตระกูลค่อนข้างรุนแรง แต่เขายังคงเป็นเซียนปฐพี พลังเซียนภายในของเขานั้นเพียงพอที่จะทำให้ตัวเองวิ่งได้เร็วพอที่เจี้ยนเฉินจะไม่สามารถตามทันเมื่อเห็นว่าหัวหน้าตระกูลอยู่ห่างออกไปมากขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็เปล่งประกายอย่างโหดเหี้ยม ราวกับหิ่งห้อยสองตัวในตอนกลางคืน กระบี่วายุโปรยในมือแยกออกจากมือของเขาทันทีราวกับว่ามันถูกทำให้มีชีวิตขึ้นมา” พัพ !”หัวหน้าตระกูลไม่คิดว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถบรรลุความสำเร็จที่แปลกประหลาดเช่นนี้ได้ ดังนั้นเขาจึงถูกโจมตีโดยไม่รู้ตัว ปล่อยให้กระบี่วายุโปรยเจาะทะลุคอ
“เคร้ง !”
กระบี่วายุโปรยและขวานได้ปะทะกันในอากาศด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง ขณะที่พลังงานระเบิดออกมาจากแรงกระแทกและกระจายรอบตัวพวกเขาออกไปในทุกทิศทางในขณะที่อาวุธเซียนสองชิ้นแยกจากกัน ร่างของเจี้ยนเฉินก็ถูกส่งตัวบินกลับไปอย
