่น ๆ ที่มาจากเมืองเวค200 เมตรห่างออกไปจากค่ายพักแรม เจี้ยนเฉินและกลุ่มก็หยุด หลังจากที่คุยเกี่ยวกับแผนการสักพัก เจี้ยนเฉินก็ไปที่ค่ายพักแรมในขณะที่คนอื่นยังอยู่ที่เดิมเจี้ยนเฉินหยุดที่กระโจมที่ใกล้ที่สุดก่อนที่จะเข้าไปอย่างระมัดระวัง ข้างในกระโจมมืดมากจนเจี้ยนเฉินมองไม่เห็นมือของตัวเองที่อยู่ตรงหน้าเขา ดังนั้นจึงไม่มีใครเห็นร่างของเขาเขาใช้จิตวิญญาณของเขาในการบอกว่าตัวเองอยู่ที่ไหนในกระโจม เขาสัมผัสได้ถึงชายสามคนที่กำลังหลับอยู่ด้านใน เขาไม่ลังเลและใช้กระบี่ของเขาแทงออกไปที่คนทั้งสามทันทีก่อนที่จะออกไปเจี้ยนเฉินมั่นใจในเพลงกระบี่ของเขามาก ในการโจมตีทั้งสามนั้น เขาแทงไปที่คอของคนทั้งสามและฆ่าพวกเขาไปอย่างไร้เสียงภายใต้ฝนที่กระหน่ำลงมา เจี้ยนเฉินก็ออกจากกระโจมนี้ไปยังอีกกระโจมหนึ่งในขณะที่ฝนหล่นมาที่เขา ในตอนนี้เขาเปียกโชกไปด้วยน้ำทำให้เขาดูสกปรกไปหมดในตอนแรก เจี้ยนเฉินวางแผนที่จะสู้กับตระกูลเซียในที่โล่ง แต่หลังจากที่ฝนห่าใหญ่ตกลงมา เขาก็ตัสินใจที่จะเปลี่ยนแผน ถ้าเขาสามารถลอบสังหารคนของตระกูลเซียได้ก่อนที่จะเกิดการต่อสู้ แบบนั้นความแข็งแกร่งทางกำลังทหารของตระกูลเซียจะต้องลดลง ถ้าเขาสามารถสังหารเซียนปฐพีในเผ่าได้ แบบนั้นก็จะลดอันตรายให้กับเขาได้มากอย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่แน่ใจว่าเขาจะสามารถสังหารเซียนปฐพีได้หรือเปล่า ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะจัดการกับคนที่ระดับต่ำกว่านั้นก่อนเพื่อ
