ญพิเศษแล้วในตอนเย็น หนุ่มนักเดินทางที่ดูอ่อนเพลียก็เข้ามาที่ตระกูลไค่และตรงเข้าไปหาเจี้ยนเฉินที่ลานเล็กอย่างรวดเร็วอย่างไม่หยุด“หัวหน้า เมื่อเช้า กองกำลังใหญ่กำลังออกมาจากตระกูลเซียเพื่อมุ่งตรงมาที่เมืองเวค ! ” ทหารรับจ้างรายงานด้วยน้ำเสียงที่กระหืดกระหอบ เจี้ยนเฉินยังคงนั่งฝึกฝนอยู่ แต่สายตาของเขาก็มองไปที่ชายหนุ่มผู้นั้นอย่างสงบ “มีกี่คนและพวกนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ ? ““มีกันทั้งหมด 300 คน แต่เนื่องด้วยจำนวนที่มาก พวกเขาจึงเดินทางได้ไม่เร็วนัก หากพวกเขาเดินทางกันทั้งคืนด้วย น่าจะมาถึงที่นี่ตอนเที่ยงคืน แต่ถ้าพวกเขาพักก่อนพวกเขาจะมาถึงพรุ่งนี้” ทหารรับจ้างพูดออกมาอย่างเคร่งเครียดเจี้ยนเฉินโบกมือโดยไม่ได้แสดงท่าทางอะไร “เจ้าไปได้”หลังจากที่ทหารรับจ้างออกไป เจี้ยนเฉินก็นั่งอยู่บนเตียงสักพัก ในขณะที่เขาพึมพำออกมากับตัวเอง “ถ้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีสู้กับตระกูลเซียในตอนนี้ มันคงเหมือนกับเอาไข่ไปกระทบหิน พวกเราไม่สามารถรอความตายอยู่ตรงนี้ได้ ดังนั้นมันจะดีที่สุดถ้าพวกเราโจมตีก่อนในช่วงกลางคืน แบบนี้การสูญเสียของพวกเราก็จะน้อยกว่า”เจี้ยนเฉินคิดแผนการอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะพาเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ 7 คนออกจากเมืองบนหลังสัตว์อสูรระดับ 2 ไป1 กิโลเมตรด้านนอกเมืองเวค ชายในเครื่องแบบ 3 คนจู่ ๆ ก็เข้ามาในเส้นทางของเจี้ยนเฉิน ชายทั้งสามคนนี้คือ ฉิงหยุน ฉิงมู่ และฉิงฉัน จากนิกายเทียนหัว“ฮ่าฮ่า น้องเจ
