ายังป้ายสีว่าเจี้ยนเฉินเป็นปีศาจโหดเหี้ยมเพื่อที่เขาจะได้พ้นความผิดหลังจาที่เซียลุยพูดจบ หัวหน้าก็เงียบไปสักพักในขณะที่เขาเริ่มคิดกับตัวเอง ตาของเขาเป็นประกายอย่างอันตรายก่อนที่เขาจะพูดออกไปกับหลานของเขาในที่สุด “ลุยเอ๋อ ชายที่ชื่อเจี้ยนเฉินฆ่าลุยเซิ่งด้วยกระบี่เดียวใช่ไหม?”“ท่านปู่ นั่นเป็นเรื่องจริง ! ถ้าท่านไม่เชื่อคำของหลาน ถามพวกองครักษ์ก็ได้ ! แต่ละคนเห็นมันกับตา ไม่เพียงแต่เขาไม่คิดว่าตระกูลเซียมีค่า เขายังคิดว่าเราไม่ได้อยู่ในระดับเท่าเขาเลย เขาหยามตระกูลเซียของพวกเรา ! ท่านปู่ ท่านต้องไม่ปล่อยเขาไป การตายของท่านลุงลุยต้องได้รับการแก้แค้น ! ” เซียลุยตะโกนออกมาอย่างปวดร้าว ความเกลียดของเขาที่มีต่อเจี้ยนเฉินได้ฝังเข้าไปจนถึงในกระดูก“นายท่าน คนที่ชื่อเจี้ยนเฉินนั้นทำเกินไปจริง ๆ ถ้าพวกเราไม่ทำอะไรกับเรื่องนี้ ข้าเกรงว่าชื่อเสียงของตระกูลเซียจะต้องได้รับผลกระทบในอนาคต” ชายวัยกลางคนพูดออกมา“ข้าเห็นด้วย นายท่าน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พวกเราจะปล่อยไปไม่ได้”“พวกเราต้องแก้แค้นให้กับการตายของลุยเซิ่ง…”กลุ่มชายที่นั่งอยู่เริ่มพูดคุยกัน แม้ว่าลุยเซิ่งจะถูกฆ่าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่ก็ไม่มีใครสักคนกังวล พวกเขามั่นใจในความแข็งแกร่งของหัวหน้าของพวกเขาเป็นที่สุดหัวหน้าตระกูลประสานมือแล้วพูดไปกับกลุ่มคนที่กังวลอยู่ “บิดาของลุยเซิ่งและข้าเป็นสหายกันมาหลายปี พ่อของเขาเคยช่วยชีวิตข้า และ
