ึงใบหน้าที่ไร้ความกังวลและสงบของผู้เฒ่า จากที่เห็นแบบนี้ ทุกคนก็บอกได้ว่า อารมณ์ของผู้เฒ่านั้นยังดีอยู่ผู้เฒ่ามองไปที่แค่ที่อยู่กลางโถงต่อเป็นเวลานานก่อนที่จะถอนหายใจ เขาลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเดินไปช้า ๆ เพื่อที่จะเอาผ้าที่ปิดออกต่อหน้าเขา มีชายที่ดูมีสายตาว่างเปล่าที่จ้องไปบนเพดานนอนอยู่ ที่คอของเขา มีรอยแผลเดียวที่มีเลือดอยู่ตรงนั้นผู้เฒ่าปิดตาของชายคนนั้นลงอย่างช้า ๆ ด้วยมือของเขาก่อนที่เอาผ้าปิดหน้าของเขา จากนั้นเขาก็กลับไปยังที่นั่งและนั่งลง ก่อนจะมองไปที่ทุกคน “เกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันแน่ ใครเป็นคนฆ่าลุยเซิ่ง?” น้ำเสียงของผู้เฒ่าสงบ แต่ทุกคนรู้ว่าในใจของผู้เฒ่านั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ศิษย์พี่ ท่านกังวลเกี่ยวกับคนมีอำนาจที่หนุนหลังเจี้ยนเฉินอยู่หรือเปล่า ? ” ฉิงหยุนพูดออกไปด้วยท่าทางเคร่งเครียด
ฉิงเทียนพยักหน้า “ถูกต้อง ข้ากังวลในใจนิดหน่อย อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะมีคนมีอำนาจคอยหนุนหลังอยู่หรือไม่ พรสวรรค์ในการฝึกฝนของเขาก็พอที่จะทำให้คนอื่นตกตะลึงได้แล้ว คนที่มีอายุ 20 ปีซึ่งมีความแข็งแกร่งในระดับนั้นบนทวีปเทียนหยวนนั้นมีน้อยจนนับนิ้วได้ด้วยมือเดียว ถ้าให้เวลาเจี้ยนเฉินมากกว่านี้ ข้าอยากรู้ว่าเจี้ยนเฉินจะกลายเป็นจอมยุทธแบบไหน”“ในตอนนี้ พวกเรายังไม่ได้ไปทำอะไรเขา พวกเราไม่สามารถที่จะไปหาเรื่องอัจฉริยะเช่นเขาเพื่อแกนอสูรระดับ 5 เพียงอันเดียวได้ ศิษย์น้อง พรุ่งนี้ เจ้ากลับไป
