บคนก็ลุกออกจากที่นั่งเพื่อที่จะคำนับผู้เฒ่าผู้เฒ่ามองไปที่ทุกคนเป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะมองไปที่แคร่ ใบหน้าของเขาดูสับสนก่อนที่จะโบกมือ “พวกเจ้านั่งลงได้”“ขอรับ ท่านหัวหน้า ! “ในตอนนี้ทุกคนก็นั่งลงในที่สุด แต่ละคนเห็นถึงใบหน้าที่ไร้ความกังวลและสงบของผู้เฒ่า จากที่เห็นแบบนี้ ทุกคนก็บอกได้ว่า อารมณ์ของผู้เฒ่านั้นยังดีอยู่ผู้เฒ่ามองไปที่แค่ที่อยู่กลางโถงต่อเป็นเวลานานก่อนที่จะถอนหายใจ เขาลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเดินไปช้า ๆ เพื่อที่จะเอาผ้าที่ปิดออกต่อหน้าเขา มีชายที่ดูมีสายตาว่างเปล่าที่จ้องไปบนเพดานนอนอยู่ ที่คอของเขา มีรอยแผลเดียวที่มีเลือดอยู่ตรงนั้นผู้เฒ่าปิดตาของชายคนนั้นลงอย่างช้า ๆ ด้วยมือของเขาก่อนที่เอาผ้าปิดหน้าของเขา จากนั้นเขาก็กลับไปยังที่นั่งและนั่งลง ก่อนจะมองไปที่ทุกคน “เกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันแน่ ใครเป็นคนฆ่าลุยเซิ่ง?” น้ำเสียงของผู้เฒ่าสงบ แต่ทุกคนรู้ว่าในใจของผู้เฒ่านั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
ในตอนนี้จิตวิญญาณกระบี่ม่วง-ฟ้าได้ตื่นขึ้นมาและมีความคิดเป็นของตัวเองแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดคุยกับเจี้ยนเฉินบ่อยนัก พวกเขาสื่อสารกับเจี้ยนเฉินด้ยวิธีเฉพาะและบางครั้งก็ติดต่อกับเขาด้วยวีธีที่ลึกลับ
ภายในตระกูลไค่ หลังจากที่เจี้ยนเฉินเริ่มฝึกฝนแล้ว คนของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีทั้งหมดก็เอาแกนอสูรหลายอันออกมาและเริ่มฝึกฝนฝนตัวเอง แต่ละคนรู้สึกกดดันอย่างมากในการที่ตระกูลเซียและนิกายเที
