แข็งแกร่ง”เจี้ยนเฉินพยักหน้า จากคำพูดและท่าทางหยิ่งยโสของนายน้อย เขาก็เดาได้ว่าตระกูลเซียเองนั้นมีเซียนปฐพีอยู่ แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือพวกเขามีเซียนปฐพีอยู่กี่คนเจี้ยนเฉินมองไปที่นายน้อย “นายน้อย เจ้าอยากจะไปจากที่นี่อย่างปลอดภัยเช่นนั้นหรือ ? ” แม้ว่าคำพูดของเจี้ยนเฉินเหมือนกับว่าจะปล่อยตระกูลเซียไป แต่ท่าทีของเขาก็ยังแข็งกร้าว ทำให้นายน้อยสับสนว่า เขากำลังจะเจอโชคร้ายและไม่สามารถออกไปจากที่นี่อย่างปลอดภัยเป็นแน่หลังจากที่ลุงลุยถูกฆ่าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว นายน้อยของตระกูลเซียก็เข้าใจถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินที่ไม่กลัวตระกูลเซีย“เจี้ยนเฉิน ตระกูลเซียไม่อยากได้แกนอสูรระดับ 5 แล้ว แค่ข้าออกไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัยก็พอ ! พวกเราจะให้เงินจำนวนมากกับเจ้าอีกด้วย” สายตาของนายน้อยมีความหวัง แม้ว่าเขาจะเป็นชนชั้นสูงแต่เขาก็ถูกปกป้องจากทุกคนมาตลอด เขาไม่มีจิตวิญญาณนักสู้เหมือนที่ทหารรับจ้างที่ผ่านสถานการณ์เป็นตายครั้งแล้วครั้งเล่ามี ดังนั้น ในสถานการณ์แบบนี้ มันจึงไม่ง่ายที่เขาจะรักษาท่าทีสงบเอาไว้ได้เจี้ยนเฉินเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา เจี้ยนเฉินจ้องไปที่เข็มขัดมิติที่อยู่ที่เอวของนายน้อย “นายน้อย ถ้าเจ้าอยากจะออกไปจากลานที่นี่อย่างปลอดภัยจริง ๆ เช่นนั้นก็ส่งเข็มขัดมิติของเจ้ามา”ใบหน้าของนายน้อยเปลี่ยนไปอย่างมากจากคำสั่งนี้ ของทุกอย่างที่อยู่ในเข็มขัดมิติเป็นของส่วนตัวของเขา แล
