ระกูลเซีย เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วงั้นหรือ ! ” ชายหนุ่มอีกคนคำรามออกมาในขณะที่เขาถีบไปที่ท้องของยามรักษาการณ์ยามรักษาการณ์เจ็บปวดในขณะที่ใบหน้าของเขาซีดจากลูกเตะ ชายหนุ่มทั้งสองไม่คิดจะหยุดแค่นั้น พวกเขาพุ่งออกไปและเตะเข้าไปที่หัวของยามรักษาการณ์อีกครั้ง“ปัง ! “ยามลอยผ่านประตูและกลิ้งไปกับพื้นพร้อมกับหัวที่โชกไปด้วยเลือดก่อนที่จะหมดสติไป“หืม สุนัขเฝ้าบ้านของตระกูลเล็ก ๆ กล้าที่จะขวางตระกูลเซียของพวกเรางั้นหรือ ? นั่นเป็นความผิดแม้แต่ความตายก็ชดใช้ไม่ได้” หนึ่งในชายหนุ่มทั้งสองคนมองไปที่ยามรักษาการณ์อย่างดูถูก“ฮืม เจ้ากล้าที่จะมาสร้างความวุ่นวายให้ตระกูลไค่ของพวกเราและยังทำร้ายยามรักษาการณ์ของพวกเราอีกหรือ ? ” เสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวดังมาจากลาน ในขณะที่ไค่เอ้อและคนหลายคนเดินออกมาด้านหน้า“เจ้าเป็นใครกัน ? ” หนึ่งในชายหนุ่มจ้องไปที่ไค่เอ้อด้วยความเหยียดหยาม“หืม ข้าคือไค่เอ้อ หัวหน้าตระกูลของตระกูลไค่ เจ้าทั้งสองเป็นใคร ? ” ไค่เอ้อถามออกไป“ถ้างั้นเจ้าก็เป็นหัวหน้าตระกูล พวกเรามาจากตระกูลเซีย ! ” ชายหนุ่มหัวเราะออกมา“ตระกูลเซีย ! ” หน้าของไค่เอ้อเปลี่ยนไปทันทีก่อนที่จะถามออกไป “ตระกูลเซียไหน?”“หัวหน้าตระกูล เจ้าตาบอดหรือ ? เป็นไปได้ว่าจะมีตระกูลเซียที่สองอยู่ที่ไหนอีกหรือในรัศมีพันไมล์นอกจากพวกเรา ? ” ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างเย่อหยิ่งในขณะที่พวกเขาพูดออกมา ชายที่มาพร้อมกับไค่เอ้อที
