อย่างตื่นเต้น พวกเขาระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้างเป็นครั้งคราว แต่ละคนจดจ่อสายตาไปที่ร่างของราชาพยัคฆ์ขนทองที่หมุนอย่างช้า ๆ ด้วยน้ำลายที่เกือบไหลหกออกมาจากปากของพวกเขาในคืนนั้น หยุนหลีและผู้บัญชาการเต้าหลีก็ถูกเชิญมาร่วมกับตระกูลไค่เพื่อที่จะลิ้มรสเนื้อของราชาพยัคฆ์ขนทองด้วยในคืนนี้ ตระกูลไค่คงไม่สามารถที่จะนอนได้เลย เพราะพวกเขากินได้กินอาหารอันโอชะและดื่มเลือดเหมือนกับว่ามันเป็นไวน์ ภายใต้แสงเทียน คนประมาณ 200 คนกำลังยินดีและดื่มกินด้วยรอยยิ้มอย่างพอใจบนใบหน้าของพวกเขาในระหว่างคืนนั้น ชายส่วนมากที่นั่นเมาและไม่ยอมนอนจนกระทั่งเจ็ดแปดโมงเช้าหลังจากที่คืนนั้นผ่านไป ทหารรับจ้างอัคนีก็นับถือเจี้ยนเฉินเพิ่มไปอีกระดับ….ในเช้าตรู เจ็ดวันก็ได้ผ่านไปตั้งแต่ที่มีฝูงสัตว์อสูรเข้ามาที่เมืองเวค ทั่วทั้งเมืองกลับมาอยู่ในสภาพปกติ โดยที่มีคนเข้าออกเมืองเป็นสายไม่หยุด บนใบหน้าของทุกคนนั้นไม่มีแววแห่งความกังวลใดใดเลย เศษซากของฝูงสัตว์อสูรอยู่บนพื้นที่เปื้อนเลือดไกลออกไป พร้อมกับหลุมหลายหลุมที่เกิดจากปืนใหญ่ผลึกแกนอสูรทันใดนั้นเอง กลุ่มชายที่สวมชุดสีสดใสก็ขี่ม้ามาที่ประตูเมือง ในกลุ่มเหล่านี้ มีรถสินค้าที่ถูกลากมาด้วยสัตว์อสูรระดับสาม 4 ตัวที่ถูกเลี้ยงมาเพื่อการวิ่งอยู่ ในขณะที่กลุ่มผ่านถนนมา ทุกคนก็เห็นป้ายใหญ่ที่ไสวไปกับลมที่มีสัญลักษณ์ของตระกูล “เซีย” บนนั้นเมื่อยามรักษาการณ์ของเมืองเว
