ะลึมสะลืออยู่บนเก้าอี้
ใช้เวลาสักครู่เพื่อตรวจดูบาดแผล เจี้ยนเฉินก็ตระหนักว่าสภาพภายในร่างกายของเขานั้นอยู่ในสภาพที่บาดเจ็บสาหัส มีรูขนาดเท่าผลวอลนัทจากการที่จระเข้หลังดาบแทงผ่านหน้าอกของเขาด้วยกระดูกสันหลังใบมีดและกระดูกในหน้าอกของเขาก็เกือบจะเป็นผงก็ต้องขอบคุณมนุษย์วานรเกล็ดเขียว แม้แต่อวัยวะภายในของเขาก็ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงเนื่องจากบางส่วนของพวกมันเริ่มฉีกขาด
เจี้ยนเฉินหายใจเข้าลึก ๆ อย่างช้า ๆ ด้วยบาดแผลที่ร้ายแรงเช่นนี้จะต้องใช้เวลาหลายสิบวันในการรักษาตัวเองแม้จะใช้ยาที่มีคุณภาพสูงสุด ตอนนี้เขาไม่ต้องการเปิดเผยความจริงที่ว่าเขาสามารถควบคุมพลังเซียนธาตุแสงได้ นั่นหมายความว่าไม่มีอะไรที่เขาจะทำได้
“อ๊า ! ” ท่าน … ฟื้นแล้ว ! ” ทันใดนั้นหญิงสาวที่ดูง่วงนอนก็รู้ว่าเจี้ยนเฉินฟื้นขึ้นมาและร้องออกมาอย่างมีความสุข ทันทีก่อนที่เจี้ยนเฉินจะพูดอะไร นางก็พูดต่อไปว่า “คุณชายโปรดรอสักครู่ ข้าจะไปแจ้งนายท่าน ! ” ด้วยเหตุนี้ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของนางก็หายไปทันทีเมื่อนางวิ่งออกจากประตู
สามารถได้ยินเสียงฝีเท้าของหยุนหลีและผู้บัญชาการเต้าหลีเข้ามาทันทีอย่างรวดเร็ว
“ฮ่าฮ่า น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าฟื้นขึ้นมาเร็วมาก ! นี่เป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายของข้า ทูตอาวุโสทั้งสองท่านบอกข้าว่าเจ้าจะฟื้นขึ้นมาในอีกสองหรือสามวัน แต่นี้มันยังไม่ได้ครึ่งวัน ! ” หยุนหลีหัวเราะ
เมื่อเห็นว่าหยุนหลีเข้ามา เจี้ยนเฉินก
