ายุโปรยก็ถูกหยุดโดยเกล็ดที่คอของมนุษย์วานรเกล็ดเขียว จากนั้นแสงสีฟ้าและสีม่วงของกระบี่วายุโปรยก็จะตัดผ่านเกล็ดอย่างมีดร้อนผ่านเนยและใบมีดถูกแทงลึกเข้าไปในลำคอ
“ฉับ ! “
เกือบจะในเวลาเดียวกันฝ่ามือของมนุษย์วานรเกล็ดเขียวทุบลงหน้าอกของเจี้ยนเฉินด้วยแรงที่ไม่น่าเชื่อทำให้อวัยวะภายในของเขาบางส่วนกระทบกระเทือน เจี้ยนเฉินปลิวจากหมัดและกระอักเลือดของตัวเองในขณะที่เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงในร่างกายของเขา
“โฮก ! ” หลังจากถูกแทงเข้าจุดตายที่คออย่างรุนแรง มนุษย์วานรเกล็ดเขียวร้องออกมาอย่างโกรธแค้นดังก้องไปถึงสวรรค์ ทำให้กลุ่มของสัตว์อสูรที่อยู่รอบ ๆ ตัวมันสั่นอย่างหวาดกลัว
จากที่ไกล ๆ ทหารรับจ้างทุกคนหยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่และหันกลับมามองไปที่มนุษย์วานรเกล็ดเขียวอย่างช้า ๆ พวกเขาแต่ละคนรู้ว่าเมืองเวคจะปลอดภัยหรือไม่ หรือพวกเขาจะรอดชีวิตไปได้ก็ขึ้นอยู่กับการต่อสู้ครั้งนี้ ไม่เพียงแต่การต่อสู้ครั้งนี้จะกำหนดอนาคตของเมืองเวค แต่ยังรวมถึงมนุษย์ทั้งกลุ่มที่จะมีชีวิตอยู่หรือไม่
ของเหลวสีเขียวค่อย ๆ หยดลงมาจากลำคอของมนุษย์วานรเกล็ดเขียวอย่างกับสายน้ำที่ไม่มีที่สิ้นสุด แม้จะค่อย ๆ สูญเสียพลังชีวิต ดวงตาที่ทอแสงจ้าและจ้องมองอย่างมุ่งร้าย ในขณะที่มันก้าวไปหาเจี้ยนเฉิน
ในขณะนั้นแสงสีแดงอีกสองเส้นที่พุ่งวาบเข้าหามนุษย์วานรเกล็ดเขียวก็คือคาตาต้าและคาตาเฟย พวกเขาทั้งคู่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรกับราชาพยั
