นขณะที่ร่างด้านล่างกระแทกกับพื้นอย่างช้า ๆ คอของราชาพยัคฆ์เริ่มหลั่งโลหิตในปริมาณมากมายจนเต็มบริเวณรอบ ๆ
คาตาต้าและคาตาเฟยจ้องไปที่หัวที่หมุนของราชาพยัคฆ์ด้วยความตกใจจนลืมไปว่าพวกเขากำลังอยู่ในระหว่างการต่อสู้ สิ่งที่พวกเขาทำได้คือจ้องมองอย่างเหลือเชื่อโดยตาของพวกเขายังคงเบิกกว้าง
ราชาพยัคฆ์ขนทองระดับ 5 เป็นสิ่งที่พี่น้องทั้งสองคนไม่สามารถฆ่าได้ด้วยตนเอง เมื่อคิดว่าเจี้ยนเฉินสามารถตัดหัวได้อย่างง่ายดาย นี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจเกินกว่าที่หัวใจของพวกเขาจะรับไหว
แม้แต่มนุษย์วานรเกล็ดเขียวและจระเข้หลังดาบก็หยุดการกระทำใด ๆ กลางคันและหันไปมองที่ศีรษะที่ถูกตัดของราชาพยัคฆ์ขนทองด้วยดวงตาที่ตกใจ
ไม่แม้แต่จะรอให้หัวของราชาพยัคฆ์ขนทองตกลงมาที่พื้น เจี้ยนเฉินก็ร่อนลงมาใกล้กับจระเข้หลังดาบทันที ในขณะที่สัตว์อสูรยังคงตกตะลึง กระบี่วายุโปรยที่ผ่านการเสริมความแข็งแกร่งก็บินไปยังกะโหลกศีรษะทันที
เมื่อสัมผัสถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้น จระเข้หลังดาบได้ฟื้นสติจากความสับสนทันทีและเหวี่ยงกระดูกสันหลังใบมีดเจ็ดอันมาที่เจี้ยนเฉิน ได้ยินเสียงดังแสบแก้วหู เมื่อกระดูกสันหลังพุ่งไปที่กระบี่ของเจี้ยนเฉินพร้อมกันนั้นก็เอียงศีรษะไปทางด้านข้างซึ่งเร็วกว่าการเคลื่อนไหวของเจี้ยนเฉิน กำแพงธาตุดินเริ่มคลุมศีรษะด้วยสีและเงาที่คล้ายเกราะเหล็กปกป้องหัวของมัน
“ติ๊ง ! “
ใบมีดเดี่ยวจากกระดูกสันหลังกระแทกกับกระบี่วายุโปรยด้วยเส
