มือนว่าจะดังก้องกังวานข้ามขอบฟ้า“โฮก ! “ทันใดนั้นเสียงคำรามที่เขย่าสวรรค์อีกเสียงหนึ่งก็ดังออกมาจากป่าและสั่นสะเทือนแม้กระทั่งพื้นดินที่ทุกคนยืนอยู่ ทันทีที่สัตว์อสูรที่ต่อสู้อยู่ใกล้กับเมืองเวคได้ยินเสียงคำรามด้วยโกรธ ความกลัวได้ปรากฏขึ้นในดวงตาของพวกมันและพวกมันก็เริ่มสั่นสะท้านราวกับว่าพวกมันหนาวเหน็บ แม้แต่สัตว์อสูรที่มีอาวุธเซียนฟันเข้ามาในร่างกายของพวกมันก็ยืนหยุดอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีการตอบโต้ราวกับว่าความหวาดกลัวของพวกมันป้องกันไม่ให้พวกมันเคลื่อนไหวการไล่ฆ่าสัตว์อสูรค่อย ๆ ช้าลง เจี้ยนเฉินชี้กระบี่ของเขาลงบนพื้นให้เลือดบนกระบี่ทั้งหมดหยดลงเขาไม่เข้าใจว่าทำไมสัตว์อสูรจึงสั่นสะท้านด้วยความกลัว แต่เมื่อเขามองตามสายตาไปยังเทือกเขาสัตว์อสูร เขาก็เข้าใจทันที นั่นคือที่ซึ่งสัตว์อสูรระดับ 5 อยู่ บางทีถ้าสัตว์อสูรมีความแข็งแกร่งเท่าที่คาตาต้าบอกไว้มันก็เป็นเช่นนั้น แม้ว่าทูตที่แข็งแกร่งทั้งสองจะมาร่วมมือกัน อย่างมากพวกเขาก็แค่สามารถถ่วงมันไว้ได้เท่านั้นป่าเริ่มสั่นไหวครู่หนึ่งก่อนที่สัตว์อสูรสูง 5 เมตรจะเดินออกมาจากมัน สัตว์อสูรนี้คล้ายกับลิงอุรังอุตัง แต่ไม่มากนัก มันไม่มีขนอยู่บนร่างของมันกลับกันทั้งร่างของมันถูกปกคลุมด้วยเกล็ดหยกสีเข้มเหมือนงู ในเวลากลางวันเกล็ดก็เปล่งแสงสุกใส“โฮก ! “สัตว์อสูรที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์วานรเดินมาจากป่าอย่างช้า ๆ ในขณะที่คำรามอย่างโกรธแค้น เสียงคำรามของ
