หมือนหนามแหลมขึ้นบนหลังของมันและเมื่อมันเดินเข้ามาในแสงสว่าง ร่างของมันก็ดูเหมือนจะเป็นอันตรายยิ่งกว่าเมื่อเห็นสัตว์อสูรทั้งสอง สีหน้าของคาตาต้าเริ่มซีดอย่างน่ากลัวขณะที่เขาร้องออกมาว่า ราชาพยัคฆ์ขนทองและจระเข้หลังดาบ ! น่ะ-น่ะ-นี้ … นี้หมายถึงมีสัตว์อสูรระดับ 5 สามตัว!”หน้าของคาตาเฟยก็ซีดลงเมื่อเขามองดูสัตว์อสูรทั้งสามตรงหน้าเขา ตอนนี้เขารู้สึกถึงความหวาดกลัวอย่างรุนแรง เขาและพี่ชายของเขาไม่สามารถแม้แต่จะต่อสู้กับมนุษย์วานรเกล็ดเขียวด้วยได้ มันคงเป็นเรื่องยากอย่างยิ่งที่จะต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับ 5 สามตัวในเวลาเดียวกัน …คาตาต้าสูดหายใจเข้าลึก ๆ ขณะที่เขาพยายามสลัดความรู้สึกที่หนาวเหน็บในแขนขาของเขา ทันใดนั้นเขาก็หันไปหาหยุนหลี ” รีบแจ้งชาวเมืองทุกคนที่อยู่เมืองเวคโดยเร็ว พวกเขาต้องอพยพโดยเร็วที่สุด เมืองเวคไม่ปลอดภัยอีกต่อไป ! ““ขะ ขอรับ..ข้าจะทำตอนนี้” หยุนหลีตอบด้วยใบหน้าที่ซีดขาวพอ ๆ กัน สัตว์อสูรระดับ 5 สามตัวไม่ใช่สิ่งที่เมืองเวคสามารถป้องกันได้ แม้ว่าปืนใหญ่ผลึกแกนอสูรระดับกลางจะสามารถทำร้ายพวกมัน เมืองเวคก็ยังคงต้องการเซียนปฐพีอย่างน้อย 5 คนเพื่อเพิ่มโอกาสของพวกเขา“เราจะทำเช่นไรดีตอนนี้ ! ” คาตาเฟยถาม“ตอนนี้เราได้แต่เพียงหวังว่าจะถ่วงเวลาด้วยการตรึงพวกมันไว้เท่านั้น ต่อสู้เพื่อที่จะให้ชาวเมืองเวคสามารถอพยพออกไปได้ แม้ว่าเราจะไม่มีพลังที่จะเอาชนะ แต่เราก็ยังสามารถถ่วงเวลาได้
