ตอนที่ 242 – การตะลุมบอนอย่างสิ้นหวัง
” ยิงหน้าไม้ ! “ด้วยคำสั่งของหยุนหลี คนที่ประจำการอยู่ภายในกำแพงก็เริ่มทำการยิงหน้าไม้อย่างรวดเร็วปานสายฟ้า ลูกศรนั้นบินผ่านอากาศพร้อมกับเสียงหวีดหวิวที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกหวาดกลัว“ฉึก ! ฉึก ! ฉึก ! “…ด้วยพลังการเจาะทะลุอันมหาศาลของลูกศร ทำให้สัตว์อสูรระดับ 1 หลายตัวถูกลูกศรพุ่งทะลุผ่านไปทันที แม้ว่าลูกศรจะพุ่งทะลุสัตว์อสูร พวกมันก็ไม่ได้ชะลอความเร็วลงแม้แต่น้อย ลูกศรยังคงบินผ่านสัตว์อสูรระดับ 3 หรือ 4 อีกครั้ง ในที่สุดก่อนที่จะสูญเสียแรงปะทะของพวกมันแล้วฝังตัวอยู่ในสัตว์อสูรตัวสุดท้ายด้วยการกระหน่ำยิ่งด้วยหน้าไม้มากกว่า 200 อันซึ่งลงเอยด้วยการเอาชีวิตของสัตว์อสูรระดับ 1 มากกว่า 500 ตัวหลังจากนั้นการกระหน่ำยิงชุดที่สองก็จู่โจมสัตว์อสูรทันทีและในอากาศก็เต็มไปด้วยเสียงร้องอันเจ็บปวดและเสียงยิงหน้าไม้ จากด้านบนหัว ปืนใหญ่ยังคงยิงสัตว์อสูรจำนวนมากที่ยังมีชีวิตอยู่นั่นไม่ได้ขัดขวางสัตว์อสูรที่มีความฉลาดน้อยแต่อย่างใด กลิ่นคาวเลือดทั้งหมดในอากาศได้ปลุกสัญชาตญาณดิบที่กระหายเลือดของพวกมัน ขณะที่พวกมันยังคงคำรามอย่างต่อเนื่องในขณะที่เพิ่มความเร็วในการเดินทางไปที่กำแพงทั้ง ๆ ที่มีการกระหน่ำยิงตรงมายังพวกมัน“บูม ! “ตอนนี้สัตว์อสูรได้เข้ามาใกล้กับกำแพง จนบางส่วนของพวกมันกระแทกเข้ากับเกราะแผ่นเหล็กที่ติดตั้งอยู่บนกำแพง หลังจากการกระแทกแต่ละครั้ง แผ่นเหล็กเริ่ม
