แค่เพียงหัวเราะขณะที่มองไปทางเจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้ทุกคนอยากจะเป็นสหายของเขาเจี้ยนเฉิน เนื่องจากข้าแก่กว่าเจ้า ข้าจะเรียกเจ้าว่าน้องเจี้ยนเฉิน มันจะมากเกินไปหรือไม่ ? คาตาต้าถามออกมาแน่นอนว่ามันไม่ได้มีปัญหาอะไร เจี้ยนเฉินตอบด้วยรอยยิ้ม แม้ว่าคาตาต้าจะยิ้มให้เขาแบบนี้ แต่เขาก็ยังคงระวังตัวอยู่ จากที่ผ่านสำหรับคาตาต้าถ้าท่าทีของเขามันเป็นความรู้สึกที่แท้จริง เขาย่อมเป็นคนที่น่าคบหา อย่างไรก็ตามมันก็ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่าความเสแสร้งจอมปลอม ชายคนนี้แข็งแกร่งเพราะฉะนั้นเขาควรจะระวังและป้องกันเอาไว้คาตาต้ามองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างใกล้ชิด น้องเจี้ยนเฉิน ถึงแม้ว่าน้องชายและข้าจะเป็นเซียนปฐพี ความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรระดับ 5 ก็ยังเป็นสิ่งที่เราคาดไว้แล้ว แม้ว่าเราสองคนจะร่วมมือกันเพื่อฆ่าสัตว์อสูร มันก็ยังคงเป็นเรื่องยาก ข้าก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าน้องชายจะยื่นมือเข้าช่วยในคราวนี้เจี้ยนเฉินตอบด้วยรอยยิ้ม ท่านทูตทั้งสองต้องล้อข้าเล่นแล้ว ข้าเป็นแค่เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษเท่านั้น ข้าจะสู้กับสัตว์อสูรระดับ 5 ได้อย่างไร การทำอย่างนั้นมันก็เหมือนกับเป็นการเอาชีวิตน้อย ๆ ของข้าไปทิ้ง แม้ว่าเขาจะบอกอย่างนั้น หัวใจของเจี้ยนเฉินก็ยังไม่อาจห้ามความกระหายที่จะต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับ 5 ได้ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ด้วยว่าความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่อาจเทียบได้นอกจากว่าจะใช้ปราณกร
