งตัวอยู่ จากที่ผ่านสำหรับคาตาต้าถ้าท่าทีของเขามันเป็นความรู้สึกที่แท้จริง เขาย่อมเป็นคนที่น่าคบหา อย่างไรก็ตามมันก็ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่าความเสแสร้งจอมปลอม ชายคนนี้แข็งแกร่งเพราะฉะนั้นเขาควรจะระวังและป้องกันเอาไว้คาตาต้ามองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างใกล้ชิด น้องเจี้ยนเฉิน ถึงแม้ว่าน้องชายและข้าจะเป็นเซียนปฐพี ความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรระดับ 5 ก็ยังเป็นสิ่งที่เราคาดไว้แล้ว แม้ว่าเราสองคนจะร่วมมือกันเพื่อฆ่าสัตว์อสูร มันก็ยังคงเป็นเรื่องยาก ข้าก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าน้องชายจะยื่นมือเข้าช่วยในคราวนี้เจี้ยนเฉินตอบด้วยรอยยิ้ม ท่านทูตทั้งสองต้องล้อข้าเล่นแล้ว ข้าเป็นแค่เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษเท่านั้น ข้าจะสู้กับสัตว์อสูรระดับ 5 ได้อย่างไร การทำอย่างนั้นมันก็เหมือนกับเป็นการเอาชีวิตน้อย ๆ ของข้าไปทิ้ง แม้ว่าเขาจะบอกอย่างนั้น หัวใจของเจี้ยนเฉินก็ยังไม่อาจห้ามความกระหายที่จะต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับ 5 ได้ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ด้วยว่าความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่อาจเทียบได้นอกจากว่าจะใช้ปราณกระบี่ม่วง-ฟ้าน้องชาย เจ้าถ่อมตัวเกินไปแล้ว ในสวนนั้นเจ้าได้ระเบิดพลังที่แท้จริงของเจ้าออกมา มันทำให้ข้าและน้องชายรู้สึกหวาดกลัว แม้แต่ตอนนี้ร่างกายของข้ายังคงรู้สึกเจ็บปวดอยู่ ถ้าน้องชายใช้พลังเช่นเดียวกับที่ใช้กับพวกข้า ข้าก็มั่นใจว่าสัตว์อสูรระดับ 5 จะต้องตายด้วยมือเจ้าแล้ว คาตาต้าพูดเจี้ยนเฉินยิ้มอย่างขมขื่นบนใบหน้า