เจี้ยนเฉินออกจากจวนเจ้าเมือง เขาก็กลับไปยังตระกูลไค่ เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษทั้ง 7 และสมาชิกของทหารรับจ้างอัคนีเดินกรูเข้ามาทักทายเขา
บนถนนไม่สามารถเห็นคาราวานแม้แต่กองเดียว มีเพียงกลุ่มทหารรับจ้างที่ต่างก็ใส่เกราะและอาวุธมากมายเดินกันอย่างขวักไขว่ ในหมู่ทหารรับจ้างเหล่านั้นต่างก็มีสีหน้าที่ตื่นเต้น คราวนี้สมาคมทหารรับจ้างในเมืองเวคได้ประกาศว่าหากพวกเขาสามารถเก็บหูซ้ายของสัตว์อสูรได้ พวกเขาจะสามารถเอามาขึ้นเงินตามระดับของพวกมัน ยิ่งพวกเขาสะสมหูได้มากเท่าไร พวกเขาก็จะได้รับรางวัลมากขึ้นเท่านั้น ในขณะที่สัตว์อสูรนั้นต่างก็อันตรายอย่างยิ่ง พวกเขาอาจจะตายเพราะหน้ามืดตามัวไปกับเงินรางวัลเพียงอย่างเดียว แต่ก็บอกไม่ได้ว่าเงินรางวัลเหล่านี้ต่างก็ดึงดูดผู้คนจนทำให้ไม่กลัวตายอย่างไรก็ตามเงินจำนวนนี้จะถูกจ่ายโดยเจ้าเมืองเป็นการส่วนตัว แม้ว่ามันจะไม่ได้เป็นเงินจำนวนน้อย ๆ แต่เพราะว่าเมืองเวคอยู่ใกล้เทือกเขาสัตว์อสูรและแกนอสูรก็เป็นแห่งทำเงินที่ดี อาจจะกล่าวได้ว่าเมืองเวคและเจ้าเมืองนั้นต่างก็ร่ำรวย ไม่อย่างนั้นพวกเขาก็ไม่อาจซื้อกำแพงเมืองชั้นหนึ่งได้เมื่อเจี้ยนเฉินพาคนกว่า 100 คนไปที่ประตูเมืองที่ห่างออกไป 1000 กิโลเมตร พวกเขาก็พบว่ามันยากที่จะเคลื่อนไหวเป็นกลุ่มใหญ่ เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยผู้คน ทำให้พวกเขาไม่อาจเคลื่อนไหวใด ๆ ได้ตอนนี้ เจี้ยนเฉินทำได้เพียงหันกลังกันมาและพูดกับเซียนผ
