ี่เขาจ้องมองไปยังจุดที่หยุนหลีชี้และเห็นพายุสีดำที่เกิดจากสัตว์อสูรค่อย ๆ เดินมาที่เมือง เขาไม่อาจมองเห็นได้ว่ามันเป็นสัตว์แบบใด และไม่อาจนับมันมีทั้งหมดกี่ตัวจากปรากฏการณ์นี้ ดวงตาของเจี้ยนเฉินจึงเพ่งสมาธิมองเพื่อเห็นว่ามันสัตว์อสูรที่เดินมาเบื้องหน้าเหล่านี้เป็นตัวอะไร ท้ายที่สุดสัตว์อสูรระดับ 5 ที่เป็นหัวหน้าพวกมันก็มีสติปัญญาเทียบเท่ากับมนุษย์ และมันก็มีพลังเพียงพอที่จะควบคุมสัตว์อสูรตัวอื่น ๆคลื่นสัตว์อสูรคราวนี้ค่อนข้างแตกต่าง ท่านหยุนหลี ข้าจำได้ว่าคลื่นสัตว์อสูรครั้งสุดท้ายนั้นสัตว์อสูรต่างก็พุ่งเข้าใส่กำแพงอย่างไร้ความปราณี ครั้งนี้พวกมันเดินเข้ามาทำไมมันถึงได้มีระเบียบเช่นนั้น ? ผู้อาวุโสผมขาวคนหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างสับสนถูกต้อง ครั้งสุดท้ายที่เมืองเวคถูกจู่โจมนั้นแตกต่างจากครั้งนี้อย่างสิ้นเชิง ชายวัยกลางคนอีกคนหนึ่งพูดขณะที่เขามองไปที่คลื่นสัตว์อสูรอย่างกังวลหลังจากที่ทั้งสองได้พูดคุยกันคนที่ยืนอยู่รอบข้างหยุนหลีต่างก็เริ่มถกเถียงกัน พวกเขาไม่ใช่คนโง่ พวกเขาสามารถบอกได้ว่าเหตุการณ์คราวนี้มีบางอย่างผิดปกติเมื่อเห็นอย่างนั้นทุกคนก็รู้สึกว่ามีอะไรแปลกเกี่ยวกับคลื่นสัตว์อสูรคราวนี้ หยุนหลีรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ใด ๆ ที่จะปิดบังความจริงอีกต่อไป เขาพูดออกมาดัง ๆ ว่า ทุกท่าน ความจริงแล้วคลื่นสีตว์อสูรในครั้งนี้มีสัตว์อสูรระดับ 5 ซ่อนอยู่อย่างแน่นอน สำหรับเมืองเวคแล้ว คลื่นสัตว์อสู
