ตอนที่ 237: สัตว์อสูรรุกราน
เมื่อเห็นสถานการณ์ที่น่าอนาจของทูตทั้งสองที่อยู่ห่างออกไป 100 เมตร เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ถึงความโกรธที่เป็นอารมณ์สุดท้ายที่เขาแผ่ออกมา แม้ว่าทูตนั้นจะกดดันเขารุนแรงอย่างไม่น่าเชื่อ แถมร่างกายของเขาก็ได้รับบาดเจ็บ และมันยังเป็นการโจมตีที่เหนือกว่าเซียนปฐพีอีกด้วย มันก็เพียงพอที่จะอธิบายด้วยตัวเองว่าตัวเขากำลังถูกหยามเจี้ยนเฉินยังคงกวาดสายตาของเขาต่อไปเพื่อดูสภาพแวดล้อมรอบ ๆ เขาที่ถูกปราณกระบี่ของเขาทำลาย เขาแอบตกตะลึงอยู่ในใจ จิตวิญญาณกระบี่ม่วง-ฟ้านั้นแข็งแกร่งอย่างมาก เพียงแค่ปราณกระบี่ของมันที่เขาปล่อยออกมาจากร่างกายเพียงนิดหน่อยก็ทำให้เขาสั่นสะท้านได้แล้ว พลังของปราณกระบี่นั้นทรงพลังมาก เพียงแค่ปราณกระบี่ของมันเพียงหน่อยเดียว มันก็ยังสามารถส่งผลกระทบต่อเซียนปฐพีได้อย่างไม่น่าเชื่อหากพลังเพียงเล็กน้อยของจิตวิญญาณกระบี่ม่วง-ฟ้ายังรุนแรงขนาดนี้ ถ้าหากว่าปล่อยมันออกไปมากกว่านี้ได้ เจี้ยนเฉินก็ไม่อาจจินตนาการได้ว่ามันจะมีพลังมากมายแค่ไหนหากใช้พลังเหล่านั้นทั้งหมดในทีเดียวนี่…นี่คือเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ? จะ-จะ…น่ากลัวไปแล้ว… หยุนหลีสถบออกมาพร้อมกับใบหน้าที่ซีดเซียว หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ ทูตอีกสองคนที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็เหมือนกันด้วยเสื้อผ้าของเขาที่ขาดวิ่นไปทั่วทั้งร่างของเขาและยังมีบาดแผลเล็ก ๆ ที่มีเลือดซึมไปทั่ว ถ้าไม่ใช่ว่าเขามีเลือดออกมาก็คงไม่มีใครเ
