ตุการในสวนแล้วคาตาต้าก็ไม่กล้าที่จะสบประมาทของเจี้ยนเฉินอีกเลยในขณะนี้เต้าหลีก็กลับมาพร้อมกับท่าทางที่จริงจัง หลังจากทักทายทูตทั้งสองแล้วเขาก็หัวไปหาหยุนหลีทันที ใต้เท้า ข้าเพิ่งได้รับรายงานว่าสัตว์อสูรกลุ่มแรกได้ออกจากป่ามายังเมืองเวคแล้วทันใดนั้นทุกคนก็หยุดพูด หยุนหลีจ้องกลับมาล้ำลึกและถาม มีจำนวนเท่าไร?!เยอะเกินกว่าจะนับได้ ! เต้าหลีตอบอย่างจริงจังมีร่องรอยของสัตว์อสูรระดับ 5 หรือไม่ ? คาตาต้าถามตามรายงานพวกเขาบอกว่ามันยากเกินกว่าหน่วยสอดแนมของเขาจะเข้าไปในเทือกเขาสัตว์อสูรได้ พวกเขาทำได้เพียงอยู่รอบนอก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อาจหาร่องรอยใด ๆ ได้เลย เต้าหลีป้องมือพร้อมกับคำนับขอโทษเต้าหลี เตรียมการป้องกันเมืองทันที ! ถอนกำลังสอดแนมและปิดประตูทันที อย่าให้ใครออกไปได้ ! หยุนหลีคำรามออกมาราวกับฟ้าร้อง ขณะที่เขาเด้งตัวลุกขึ้นจากที่นั่งของเขาก่อนที่จะวิ่งออกจากห้องไป
เมื่อมองไปที่สภาพแวดล้อมรอบ ๆ ทูตทั้งสองก็ไม่อาจทำอะไรได้พวกเขายังคงมีใบหน้าที่แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวอยู่บนใบหน้าของพวกเขา พลังนี้คือพลังอะไรกัน ?
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าพร้อมกับถอนหายใจ ทูตทั้งสองโปรยกโทษให้ข้าด้วย มีบางอย่างที่ไม่อาจพูดออกมาได้ อย่างไรก็ตามการระเบิดของพลังนี้จะไม่เกิดขึ้นหากว่าข้ายังควบคุมมันไว้อยู่ หากข้าทำผิดไป ข้าก็ขอให้ผู้อาวุโสยกโทษให้ด้วยไอ๊หยา ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหาอะไรเลย หากว่าเราอยู่ในสถานการณ์แบบน
